Short stories from Asia – Mountain remedy

“Is this cat yours?” I asked the little boy, looking at his backpack where a grey cat with soft yellow eyes was sitting inside and just peeking at us between the two separated parts of the zipper. The boy must have been between eight and ten years old. He seemed tinier than most Nepalese kids I had seen before. Although there were neither houses nor schools nearby, he was a kid ‘from the neighbourhood’, on his way back from school.

He looked at me pondering the question and then nodded insecurely. He took off his backpack, but he was not gonna show us the cat, instead, he carefully closed the zipper a little bit more. Then he told us why he was carrying his pet about eight kilometers through the mountains together with his stationary and books.

Us was in this case just Gyan; James and I listened to his translation later on, meanwhile we watched how the boy quickly continued his journey in the same direction as we. He came back into sight once more at one kilometer or so ahead while he crossed the long chain bridge over the river full of rounded stones in all sizes, mostly uncovered due to the poor water supply at this time of the year. Nevertheless the small stream was crystal clear, reflecting everything around us in at least a thousand different ways and transmitting the radiant sunlight even into the coldest shadows that the nearest mountains provided that day.

“This cat I have to carry with me, wherever I go. My grandmother and mother make me swear every day on the Buddha not to let it escape. If I loose it, that is is very risky for me. If I become ill on the way I will need it, as it is my only rescue.” “What would happen if you became ill?” “I will fall asleep and if they don’t do anything I will die. Only by drinking the fresh blood of a cat I can survive. My grandmother is a medicine woman, she told me when I was little.”

The boy did not look at us while he was speaking, neither when he had finished. He kept on checking whether the cat was fully inside the backpack. Then he greeted only Gyan and continued his way. By the time Gyan has finished speaking, we silently watched how the boy has reached the other side of the river and followed the trail between bushy trees and rhododendrons. That’s how he disappeared from our sight definitively. It has been a few years now, and I still wonder whether he’s alive and, if so, if that would be thanks to a lifesaver cat.

I have been recommended various times to try writing short stories. I had never really done that before, but decided to give it a try and publish some of them in this blog series Short stories from Asia. Hope you’ll enjoy!

Piece # 44 – In gevecht met de calorieën

Dagelijks leveren de Argentijnen, bewust of juist totaal niet, een moeizame strijd tegen de calorieën. De overvloed aan calorierijk voedsel is één. Daarbij komen de eetgewoonten. Deze zijn er naar mijn vermoeden ergens tijdens de vorige eeuw ingesleten en er nu, ondanks fervente pogingen, met geen bijl meer uit te hakken. Ik zal er enkele omschrijven.

Foto: clara & james


1. Geen ontbijt of een zoet ontbijt

Cafe con leche vergezeld van toast met boter en jam of een paar koekjes, type Oreo. Voor hen die buiten de deur ontbijten bestaat de standaardaanbieding: Cafe c/leche + 3 medialunas. Medialunas zijn ‘s wereld lekkerste, vetste en zoetste croissantjes. Een gezonde cruesli en ongesuikerde yoghurt vinden in de supermarkt is een mission almost impossible.


2. Vergeten groente

Een schnitzel (milanesa) met aardappelpuree of empanadas gevuld met gehakt gelden als complete maaltijd. En dat terwijl je spotgoedkoop overal ‘s werelds beste cherrytomaten, verschillende slasoorten, aubergines en verse spinazie kunt scoren. De lunch is de hoofdmaaltijd van de dag en bestaat meestal uit een simpel, degelijk gerecht.

3. De merienda

Het diner kan óf heel eenvoudig zijn, óf heel uitgebreid. Maar één ding staat vast: het vindt plaats op een zeer laat tijdstip, doorgaans na negenen ‘s avonds. In het weekend kan het soms wel elf of twaalf uur ‘s avonds worden. Natuurlijk krijg je al veel eerder honger. Daarom bestaat de merienda: het zesuurtje. Ook hier gaat het meestal niet om een gezonde hap: een tosti, een medialuna, een alfajor (ofwel de caloriebom: opgestapelde koekjes met daartussen een of twee lagen dulce de leche en dit geheel gedoopt in chocolade).

4. Fruit eten is geen dagelijks terugkerende gewoonte.

Men kent fruit vooral als smaakstof in yoghurt en als ingrediënt in taart of koekjes, maar niet zozeer als die gekleurde items die de groenteman voor zijn winkel in kisten heeft liggen. Sinds de gezondheidstrend (die is er namelijk wel, waarneembaar middels het grote assortiment light producten) haar intrede heeft gedaan kun je wel bij steeds meer bakkers, lunchtenten en kiosken verse fruitsalades kopen.

Hoe zit dat dan met de gezondheid?

De consequenties van dit – gemiddeld genomen – ongebalanceerde eetpatroon zijn deels zichtbaar, deels nog verborgen. Je ziet hier geen volgevreten playstation kids zoals in de VS of in Nederland. De meeste vrouwen hebben een figuurtje waar ik alleen maar van kan dromen. De jonge mannen blijven que kledingmaat ver beneden XL. Het gevaar komt met leeftijd: buikjes die alsmaar ronder worden en langzaam aanzwellende lagen vet rond de taille bij beide sexen, en: te weinig conditie. Als men dan vet blijft eten komt op relatief jonge leeftijd de by-pass operatie in zicht. Het verraste me niet dat deze ondanks vele valse claims op andere uitvindingen (oa. het prikkeldraad, het vingerafdrukken nemen, de balpen, dulce de leche) wél door een Argentijn blijkt te zijn uitgevonden.

Er is wel hoop: er wordt al jarenlang rekening gehouden met diëten en allergieën: in de dieteticas kun je noten, granen, gedroogd fruit en glutenvrije producten kopen. Er rust bovendien absoluut geen taboe op diëten en men – zeker ook de mannen! – bespreekt openlijk de overtollige kilo’s en hoe daarvan af te komen. Men stapt hiervoor ook makkelijk naar een professioneel diëtist. En tot slot ben ik er om mijn vegetarisme, lactose intolerantie, bio-eco-fairtrade fanatisme en theeverslaving in de strijd te gooien. Op naar de overwinning!