Archiefcategorie: Argentinië

Piece # 109 – Gezien in Gent, gezien in New York

Hoe je het ook went of keert, die stad heeft ook z’n grauwigheid. Na tien jaar betonstaren hebben mijn ogen zich ontwikkeld tot radars die continu de omgeving afspeuren naar kleur. Bomen, bloemen, pasgeverfde raamkozijnen: goed, maar niet afdoende.

Piece #107 – Koelkasten

Vier jaar geleden karakteriseerde ik de bevolking van de lage landen als koeltjes. Dat “koude” is eigenlijk een combinatie van een paar factoren, zie ik nu. Men is hier in het dagelijks sociaal contact minder saamhorig, minder spontaan en een pak individualistischer dan in Argentinië.

Piece # 96 – Thuis versie 6.0

Morgen verruil ik mijn tijdelijke thuis voor Thuis versie 6.0 in Gent. Een stad die dorps is qua afmetingen, maar een metropool als het gaat om zijn creatieve energie.

Piece # 95 – Leuker kunnen ze het niet maken, wel makkelijker

Elke regel kent z’n uitzondering. En Argentinië zou Argentinië niet zijn als er behalve regels, niet ook een wildgroei aan uitzonderingen zou bestaan in de vorm van clandestiene oplossingen.

Piece # 94 – Dokters, diagnoses en dekmantels

Dokters voelen zich denk ik beter als ze iets voorschrijven, want ik ben nog nooit naar huis gestuurd zonder recept.

Piece # 92 – België als mijn nieuwe land

België als mijn nieuwe land. Het land van de pintjes en de frietkotten dat alles, behalve Nederland is. En toch ook weer niet. Je begrijpt het volgens mij wel, als je Nederlander bent.

Piece # 91 – Kerstsfeer: geen

Het einde van het jaar, en kerst in het bijzonder brengen vaak allerlei gevoelens met zich mee. Je weet wel, gevoelens van saamhorigheid, liefde, vrede-op-aarde, nieuwe hoop en nieuwe dromen voor het komende jaar. Ik vermoed dat het toch vooral de groene naalden, lichtjes en eventuele sneeuw zijn die deze gevoelens versterken. Want hier bij 30 graden in de schaduw, zijn ze nagenoeg afwezig.

Piece # 90 – De familiesticker

Ariel en ik hebben een gezamenlijke ergernis (nu we getrouwd zijn wil ik er extra voor waken dat ik in wij-termen ga denken, en ik wil al helemaal niemand lastig vallen met onze gezamelijke ergenissen dan wel voorliefdes, maar nou net vandaag gebeurt het tóch even). We zijn sinds een paar maanden zowel lichtelijk geobsedeerd als geërgerd door de familiesticker. En meer specifiek door de vele autobezitters die deze stijlloze sticker op hun auto plakken.

Mannetje-vrouwtje-dochter-zoon-hondje-hondje en alle mogelijke varianten hierop (hoewel, het wachten is nog op de mannetje-mannetje of vrouwtje-vrouwtje versie). De sticker is de opvolger van “Bebe a Bordo”, een sticker die zo’n 25 jaar geleden in Nederland hip was.

We verbazen ons er niet alleen over dat men het er blijkbaar voor over heeft om een nieuwe auto zo toe te takelen, maar nog veel meer over het kuddegedrag van deze mensen. De één na de ander gaat voor de bijl.

Ik weet niet in hoeverre de stickers ook in andere landen zo populair zijn, maar het geeft wel aan dat deze mensen graag uitdragen dat ze trots zijn op hun (kersverse) gezin. My second guess was dat men mogelijk ook respect wil afdwingen bij medeweggebruikers. Zo van “Kijk mij, ik heb een gezin en gedraag me dus als een verantwoordelijk man op de weg – nu jij nog.” Ariel gelooft niet dat dit klopt, want hij ziet nog dagelijks automobilisten mét sticker de gevaarlijkste toeren uithalen.

Via de media hebben enkele psychologen inmiddels hun licht laten schijnen op dit fenomeen. Volgens hen plakken de ouders met deze sticker letterlijk het imago van “het gelukkige gezin” op de auto. Tegenwoordig ligt er in onze maatschappij een grote nadruk op status, imago en “kijken en bekeken worden”. Deze sticker zou dus een lichte vorm van exhibitionisme zijn: hiermee hoopt men door de buitenwereld als een gelukkig gezin te worden gezien. Of beter nog: als de bezitter van een nieuwe auto mét een gelukkig gezin.

Piece # 89 – ¡Marido y mujer!

Hieronder een korte samenvatting in foto’s van onze dag en het feest. Van het – onvergetelijke – feestje ‘s avonds heb ik nog geen foto’s binnen. Naar verwachting zullen ze alles behalve representabel… Lees verder

Piece # 88 – Het huwelijksbootje

Nog een paar nachtjes slapen, dan is het zover. Dan komt het huwelijksbootje langsvaren. Vrijdag gaan we “si” zeggen voor de burgerlijke stand.