Categorie archief: België

Piece # 101 – Visual Diary: Dwars door Antwerpen

Geplaatst op door
2

Hopeloos verkeersknooppunt, shoppingmekka, stad van immigranten, internationale modestad, havenstad. Antwerpen is eigenlijk heel veel. Maar hoe ziet de stad eruit? En wat is er nog meer te doen behalve winkelen? 

Ik doorkruiste Antwerpen te voet en legde, heel simpeltjes, met de camera van mijn telefoon vast wat er op mijn pad kwam.

Het is overduidelijk maar ik meld het toch even: op alle foto’s zijn Instagram of Pixlr-o-Matic filters losgelaten.

Centraal Station

Centraal station Antwerpen

Kangeroe birds op Centraal station Antwerpen

Deze ‘Kangeroe birds’ zijn van beeldend kunstenaar Guido van Damme.

Stationshal Antwerpen Centraal

Behalve dat dit station een prachtig historisch monument is, merk je dat het ook een gezellige plek is. Doordat er genoeg ruimte is om de haastende mensen door te laten, heb je van hen geen last. In de stationshal (3e foto) en de gallerij boven kun je rustig zitten en in het rond kijken, koffie drinken, je dag overdenken, …

Moderne architectuur

Stadsschouwburg Antwerpen

De stadsschouwburg is een modern gebouw met een strak, fotogeniek plein ervoor. Rondom zijn veel kleine cafeetjes en lunchtentjes.

Gerechtshof van Antwerpen

Het Gerechtshof is gewoonweg imposant. Het gebouw is ontworpen door architect Richard Rogers, die ook Centre Pompidou en het Londense Millenium Dome ontwierp.

Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen

Het MUHKA (Museum van Hedendaagse Kunst) is gevestigd in een voormalig graanpakhuis en silo. De silo is functioneel gedecoreerd met koeienletters.

Historisch

Groenplaats

Groenplaats

Onze-Lieve-Vrouwekathedraal Antwerpen

De Onze-Lieve-Vrouwekathedraal is de belangrijkste kerk van het bisdom Antwerpen, en dat verbaast denk ik niemand. Het bouwwerk zit vol met prachtige details, zoals hier rondom de entree. Binnen hangen werken van Rubens.

Binnenplaatsje

Binnenplaatsje dat historie ademt (een beetje meer nog dankzij het Harry filter van Pixlr-o-Matic).

Stadsfeestzaal

In de stadsfeestzaal aan de Meir tref je diverse winkels rondom een wel heel protserige binnenplaats. Hier tref je ook een sjieke champagnebar, want de stad Antwerpen is van mening dat in een stadsfeestzaal de hele dag door champagne geschonken moet worden.

Winkels

Snoepwinkel

Doctor Seven The Sweet Remedy. Hippe snoepshop waar je de Jelly beans zelf mag pakken met een transparante handschoen.

Fish & Chips

In het ruim bemeten winkelpand van Fish & Chips vind je veel toffe kleding van niet-alledaagse merken. Al doen de mannequinhoofden met barbiepoppen anders vermoeden, ik vind de collectie helemaal niet extreem. Ook voor mooie jeans.

Aan de Meir (volg de Keyserlei vanaf het station) zitten voornamelijk grote winkels van grote merken. Urban Outfitters was voor mij de enige plezierige verrassing. De Kammenstraat en de Nationalestraat zijn een pak interessanter. Dit gebied rondom de Fashion Academy groeit en bloeit het met onder andere vintagekledingzaken, koffiebars, deli’s, en pop-upstores.

Skyline

Skyline

Om de skyline van Antwerpen te zien, loop of fiets je door de Sint Annatunnel onder de Schelde door. Na met antieke houten roltrappen te zijn afgedaald tot 32 meter diepte, is de oversteek door de kale tunnel een bijna surrealistische ervaring. Zodra je weer boven de grond komt is er een klein park, direct aan de waterkant. Een heerlijke plek om te zitten, picknicken, wandelen en de skyline te zien dus.

Meer tips

OK, één dag is dus niet genoeg. Talloze Antwerpse musea, koffietentjes, pop-upwinkels, parken, monumenten en evenementen heb ik nog niet kunnen bezoeken.

Op onderstaande sites en blogs vertellen de locals welke dat zijn:

  • Antwerpen Streetstyle - Dit hippe blog heeft ook een city guide met adresjes en weektips.
  • Belmondo.tv - Fashiongerelateerde site met veel Antwerpen-tips.
  • Use it map - Haal deze grappige (gratis) stadsplattegrond bij de informatiekiosk op het station.
  • Spotted by Locals - Overzichtelijk weergegeven tips van Antwerpenaars.
  • This is Antwerp - Alle adresjes die je niet hebt kunnen vinden op de andere blogs, staan hier.

Aalmoezenierstraat

Piece #100 – Review: Het Lam Gods

Geplaatst op door
Beantwoorden

Hemelvaartsdag. Tijd voor een religieus getinte activiteit.

Nee, dat dachten we eigenlijk niet. Maar we waren bezig met een kleine TRACK toer door de stad (TRACK is een nieuwe hippe kunstroute in Gent. Het duurt nog de hele zomer dus wellicht zal ik hier binnenkort ook een review van plaatsen). Toen we eenmaal met onze fietsjes over de keitjes van het St. Baafsplein hobbelden, besloten we meteen maar even Het Wereldberoemde Schilderij Van Grote Historische Waarde te gaan bezoeken: Het Lam Gods.

Want wereldberoemd is het, en wij wisten eigenlijk niet waarom. Terwijl we toch behoorlijk kunstminnend en kunstminded zijn, maar misschien niet in traditionele zin. Tijd om even te gaan kijken waarom er dagelijks busladingen Koreanen de Sint Baafskatedraal bezoeken, alleen vanwege dit schilderij.

Het schilderij ziet er zo uit:

Het lam Gods

Om het te mogen zien betaal je 4 euro. Deze toegangsprijs rechtvaardigt zich vanwege drie aspecten.

  • De grootte

Het schilderij is behoorlijk van omvang en bestaat uit 12 panelen. Met andere woorden, je neemt er even de tijd voor om het te bewonderen. En ja, de kwaliteit van het schilderwerk is subliem. Let zeker op de details: kledingstukken van brocante lijken nét echt, het middenpaneel toont 42 identificeerbare soorten vegetatie, de afgebeelde discipelen en diaken hebben vreemde accesoires bij zich (één van hen houdt bijvoorbeeld een tang vast met zijn uitgetrokken tong ertussen).

  • De audiogids

Je krijgt een audiogids met uitleg, en dat is maar goed ook want zonder deze uitleg is het schilderij één groot vraagstuk voor de leek. Is dat nou Jezus? Waarom staan al die groepjes mensen dat lam aan te staren? Waar staat dat kleine straaltje bloed uit het hart van het lam voor?

Ook wijst de audiogids je op bijzondere details die je anders misschien over het hoofd had gezien, waaronder de zaken die ik hierboven noemde.

  • De katedraal

Ik veronderstel even dat de toegangsgelden voor de kapel van Het Lam Gods ook ten goede komen aan conservatie van deze imposante katedraal. Deze is een bezoek op zich waard (dat kost niets). Er is geen wand of pilaar die niet voorzien is van marmeren beeldhouwwerken, het glas in lood is prachtig, zo als ook de architectuur. Ondanks de sobere kleuren is het interieur een dus pracht en praal die ons weer eens herinnert aan de macht en aanzien dit ‘Huis van God’ ooit had.

Mijn eindoordeel

Sinds het schilderij in 1432 afgekomen is, zijn er vele studies verricht om ieder afgebeeld element te kunnen identificeren en een plek te geven in de historiek van het Christendom. Maar sommige zaken zijn nog steeds niet verklaard, wat het tot een mystiek kunstwerk maakt. Van een sublieme kwaliteit en uitblinkend in schildertechniek. Bovendien heeft het werk door de eeuwen heen beeldenstormen, gijzelingen en roofovervallen doorstaan, in alle opzichten een historische krachtpatser dus.

Piece # 99 – Over onthoofdingen en cupcakes

Geplaatst op door
Beantwoorden

Tussen de regenbuien door even een middeleeuws kasteel bezoeken, dat was het plan voor dit weekend. Handig dus dat de betreffende burcht gewoon midden in de stad staat.

Zo regen je niet nat en kun je na afloop de straat oversteken naar Julie’s House voor hele goede cupcakes.

Gravensteen is een burcht die dateert uit de tiende eeuw, althans het centrale deel. In de eeuwen daarna zijn er verdedigingswallen, torens en vertrekken omheen gebouwd die onder andere dienst hebben gedaan als gerechtshof, martelkamers en kapellen.

Het leven in het middeleeuwse Gent was niet altijd even vreedzaam, zo blijkt uit het tentoongestelde wapenarsenaal en de martelwerktuigen. Omstreeks de veertiende eeuw werd menig gevangene, in plaats van een straf uit te zitten, letterlijk een kopje kleiner gemaakt.

Anno nu is de burcht een historische trekpleister, waar je geslaagde foto’s kunt maken van de uitzichten over de stad.

Piece # 98 – Vintageparadijs

Geplaatst op door
Beantwoorden

Dat Gent wel eens een van de betere plekken op aarde zou kunnen zijn om gave tweedehandsspulletjes te scoren, ontdekten we vorige week bij toeval.

Na wat boodschappen te hebben gedaan in onze buurt, stapten we nietsvermoedend een klein charmant oude-spullen-winkeltje binnen. Zo’n zaakje dat tjokvol staat met veel sixties en seventies servies, huisraad en speelgoed. Burkelbloem (Dampoortstraat 92) bleek een plek waar je, hoe lang je er ook binnen blijft, eindeloos rariteiten blijft ontdekken. Om je een idee te geven: wij gingen naar huis met een paar geïllustreerde tijdschriften uit het jaar 1907/1908 (met daarin artikelen over de vliegtuigtechnologie van de gebroeders Wright en hoe de egyptenaren een kameel roosteren), een heel apart verpakt regenkapje en een sigarettenhouder (zo eentje waarmee je elegant kunt roken).

Bart en Natassja, die het weekend bij ons op bezoek kwamen, wilden direct ook naar dit snuffeladresje, en zo begon onze gezamelijke ontdekkingstocht. Uitgerekend aan “onze” kant van het stadscentrum barst het van de vintagezaken. Niet zozeer antiek, maar wel de perfecte retromeubels en -lampen, geinige Vlaamse boekjes, platen van vinyl (of zelfs bakeliet), wereldkaarten, kleding en niet categoriseerbare “zotte” spullen die ergens uit de afgelopen decennia dateren. Soms heel betaalbaar, soms minder, maar telkens weer een bron van inspiratie.

Op de antiekmarkt bij de St. Jacobskerk (elke zaterdag en zondag van 9.00 tot 13.00 uur) kocht ik deze sieraden en knoopjes.

In het Antiek-Depot (Baudeleaustraat 15, bij de Vrijdagmarkt) vind je alles van design retromeubels tot Balinese maskers en antieke stripboeken. Op deze plek kun je, als je de tijd hebt, uren rondstruinen.

Deze salontafel kochten we bij de Oxfam vintagewinkel (St. Jacobs 12). Met al je aankopen steun je de projecten van Oxfam. Deze winkels met betaalbare vintagekleding vind je in alle grote Belgische steden, maar nog niet in Nederland.

House of Vintage (Dampoortstraat 27) is ook een fijn vintage-adresje met een heel groot aanbod aan kleding, tassen en schoenen. Alles is bovendien echt voordelig geprijsd!

Het Archief (Steendam 110) is een rustige ruimte vol topstukken. Hier kun je bijvoorbeeld een oprolbare wereldkaart aanschaffen, precies zoals die er in je schooljaren in het klaslokaal hing.

Piece # 97 – Onze eerste week in Gent

Geplaatst op door
Beantwoorden

Een week zijn we nu in Gent.

We hebben veel tijd in ons appartement aan de Stukwerkersstraat (een straat met slechts zeven huizen) doorgebracht, om alles in te richten, aan te sluiten en op te hangen. We wachten nog op een “eigen” internetverbinding.

De buurt

Verder hebben we natuurlijk de buurt (Dampoort) verkend. Al snel bleek dat ik nog steeds de megagrote schaal van Buenos Aires hanteerde, want ik kon het werkelijk niet geloven dat we al na vijf minuten lopen in het stadscentrum aankwamen. Ook het treinstation ligt op vijf minuten. En het zwembad, een middeleeuwse abdij, een spaans kasteel, de binnenhaven Portus Ganda, en allerlei musea en kunstencentra, allemaal vijf minuten lopen.

Portus Ganda

Sint Baafsabdij

Andere “ontdekkingen”

  • We zijn al door de politie aangehouden omdat we met twee personen op een fiets reden: “U mag niet voeren.”
  • We hebben Studio Brussel vaak aanstaan (hoe kan het ook anders?). Wat ons wel een tikkeltje verbaast is het hoge drum ‘n bass en dubstep-gehalte dat de DJ’s de ether in slingeren, inclusief ‘s ochtends vroeg!
  • Het Gents dialect is doorspekt met Franse woordjes: salut en saluutjes, velo, ça va, madam, en jawel: mercikes. Charmant!
  • Ze hebben hier geen pindakaas en ook geen Conimex producten, dus wij als bamiliefhebbers gaan dit spul importeren. WC-papier, frisdrank en Spa schijnen beduidend goedkoper te zijn in Nederland, maar ik geloof niet dat we zuunig genoeg zijn om dat ook te gaan invoeren.
  • Ondanks dat de levensstijl hier meer bourgondisch zou zijn dan in Nederland, kun je hier evenmin later op de avond dineren. Vrijdagavond kwam ik om elf uur ‘s avonds terug uit Antwerpen en we wilden nog iets eten. Maar geen enkel eetcafe of restaurant had nog de keuken open. Dan ben je dus aangewezen op De Dulle Friet. Waar op dat tijdstip (een tijdstip waarop de Gentenaren uit de omliggende café’s zich reeds vele pintjes meester hebben gemaakt) trouwens topdrukte heerst.
  • Er bestaan hier wel een miljoen sauzen voor op de patat. Ik heb inmiddels de samoeraisaus, tartaar en Andalousische saus geprobeerd en weten te waarderen.

Duidelijker kan niet

Binnenkort hier meer nieuws over frietsauzen en andere belangrijke zaken, salut!

Piece # 92 – België als mijn nieuwe land

Geplaatst op door
4

Ook al is de jaarwisseling voor mij nooit een groot moment, toch ben ik nu blij dat 2012 begonnen is. Hier in BA, zonder feesten en zonder excessen met drank of vuurwerk, heb ik het oude jaar van me afgeschud.

Geen goede voornemens, of de vraag wat ik het komend jaar allemaal anders ga doen.

Wel de vraag hoe ik alles ga doen wat zich in 2011 uitkristalliseerde.

Dit jaar werd het me kraakhelder dat Argentinië niet cien por cien mijn land is. Mijn hart gaat natuurlijk wel heel erg naar Argentinië uit en dat zal zo blijven. Mijn hart is Argentinië ook eeuwig dankbaar voor het tevoorschijn doen komen van Ariel (hoewel, als dat ergens anders was geweest, zou ik dan nu daar gezeten hebben?).

België als mijn nieuwe land. Het land van de pintjes en de frietkotten dat alles, behalve Nederland is. En toch ook weer niet. Je begrijpt het volgens mij wel, als je Nederlander bent.

Vandaag de dag kun je als multicultikoppel niet “zomaar” naar Europa vertrekken. Maar een plan is een plan. Zo kwam het huwelijk ineens in zicht. Op een zonnige dag, omringd door heel veel euforische familie en vrienden, gaven wij elkaar het ja-woord. Ja, het was misschien wel de mooiste dag van het jaar.

Het één en ander zal nog uitgekristalliseerd moeten gaan worden. Waar ga ik werken? Zullen we onze fantastische vrienden en familieleden van hier niet vreselijk missen? Lopen we geen kans om slachtoffer te worden van de eurocrisis? (Of eerder van de H&M en IKEA?)

Maar we voelen ons allerminst slachtoffer. We vinden juist dat we veel geluk hebben. Het geluk om te kunnen kiezen waar we wonen, werken en leven. Het geluk niet gebonden te zijn aan een klemmende familieband, een fracaserende economie, of angst voor het onbekende.

2012 wordt – hoe dan ook – een jaar van creativiteit en vernieuwing. Ik wens iedereen hetzelfde toe!

Mee in de koffer: Regtest van Luca Prodan (uit 1981). Een muzikale revolutie in Argentinië die nog steeds elke dag op de radio te horen is.

DOUR

Geplaatst op door
Beantwoorden

Jup. Het is toch wel leuk om even iets reportage-achtigs te plaatsen over mijn festivalbelevenissen van deze zomer. Le festival Dour, zoals de Belgen het zeggen was de aftrap, en daarvoor reisden we af tot diep in Wallonië.

“We” zijn een paar mensen van Azarius; en dan degenen die toevallig wel van een feestje houden, of van winkeltje spelen. Dat laatste konden we naar hartelust want dankzij het repressieve drugsbeleid van onze zuiderburen was er 24 uur per dag een enorme vraag naar straffe energiepillekes, trippy zaadjes en zelfs ordinaire lollies met hennepsmaak. Werken geblazen dus.
De Belgische keuringsdienst van Waren kregen we ook nog op bezoek, vergezeld van 6 politiemensen. Want ja, een stel Nederlanders met een shopje waar het stormloopt, met fluoriserende paddestoelen erin, en waar de vlag van Amsterdam bovenop prijkt… Dat kan toch niet missen. Maar helaas, de gezochte balen met wiet en dozen vol paddo’s hadden we toch maar thuisgelaten. Ondanks dat we ons aan de wet hadden gehouden kregen we een middag lang gezeik over etiketjes en notificaties van de verkoop van producten. En daarbij een boete. Grrr.

Gelukkig was er ook veel om van te genieten (als je tenminste kon wennen aan de alomaanwezige stank die werd veroorzaakt door de modder/mestbodem, pies, bier en wat al niet meer (wat betreft leefkwaliteit, Lowlands is hierbij vergeleken een hygienisch paradijs). Maar over paradijs gesproken, er was wel een superfijn meer om in te zwemmen (oftewel douchen). Ook waren er wel mogelijkheden genoeg om zelf drank en boodschapjes naar binnen te smokkelen, dat maakte het leven toch zeker draaglijk.
En tot slot de musique (ja ik ben weer helemaal fan van de franse taal ).
Hoogtepunten pour moi: RJD2, Kid606, Venetian Snares, dj Shadow, Dave Clarke, Mud Flow, Amon Tobin . Vooral bij de electronica bleek het publiek heel anders te zijn dan in Nederland, hier gaat men doorgaans niet veel verder dan meeknikken, af en toe een voet verplaatsen en zo nu en dan een vingertje in de lucht. Op Dour ging het dus LOS, bij Dave Clarke was zelfs het dak er al af voordat hij aan zijn set begon!