Alle inspanning die we leverden in 2012 om jobs te vinden, de taal te leren en ons in te passen in deze nieuwe maatschappij leek (relatief) weinig concreets op te leveren. Maar toen ineens was daar resultaat!
Wanneer je zonder werk zit is de neiging groot om jezelf verloren te voelen. Hoewel ik op dit moment nog steeds geen arbeidscontract heb getekend, voel ik me momenteel minder lost dan ooit. Hoe ik dat heb gedaan? 10 tips.
Op deze koude, kraakheldere ochtend ging ik op mijn roze fietsje het Gentse havengebied verkennen.
Brussel kende ik alleen vanachter het raam van de Eurolines-bus. Tijd om deze veelbesproken stad eens van een andere kant te gaan bekijken. Ik maakte een rondje door het centrum, en fotografeerde.
Om in het gewone het ongewone te zien, hoef je helemaal niet ver van huis te gaan. Check hier waar ik me de afgelopen maanden over verwonderde in België.
Hoe je het ook went of keert, die stad heeft ook z’n grauwigheid. Na tien jaar betonstaren hebben mijn ogen zich ontwikkeld tot radars die continu de omgeving afspeuren naar kleur. Bomen, bloemen, pasgeverfde raamkozijnen: goed, maar niet afdoende.
Vier jaar geleden karakteriseerde ik de bevolking van de lage landen als koeltjes. Dat “koude” is eigenlijk een combinatie van een paar factoren, zie ik nu. Men is hier in het dagelijks sociaal contact minder saamhorig, minder spontaan en een pak individualistischer dan in Argentinië.
Je zou denken dat ze in België nog veel meer Franse woorden gebruiken dan wij, de voilá’s en saluts vliegen je om de oren. Maar wat blijkt? De leenwoorden die wij gebruiken liggen bij de Belg vreemd in het gehoor.
We zijn aan het aftellen. Niet alleen tot de zomer los zal barsten, maar vooral tot het startschot klinkt voor de Gentse Feesten. Van 13 tot 24 juli zullen de straten van Gent vollopen met een feestende massa van Gentenaars en feesttoeristen.
