Piece # 91 – Kerstsfeer: geen

Posted on 18/12/2011

fragrance of New Year

dreams hanging like crystal drops

behind the green needles

Deze haiku trof ik gisteren op Twitter (via @ashalynd) aan. Het einde van het jaar, en de feestdagen in het bijzonder brengen vaak allerlei gevoelens met zich mee. Je weet wel, gevoelens van saamhorigheid, liefde, vrede-op-aarde, nieuwe hoop en nieuwe dromen voor het komende jaar. Ik vermoed dat het toch vooral de groene naalden, lichtjes en eventuele sneeuw zijn die deze gevoelens versterken.

Want hier bij 30 graden in de schaduw, zijn ze nagenoeg afwezig.

Ook afwezig zijn de palmbomen, witte stranden en heldere zee, dus voor de typische antikerst-ervaring moet je ook niet in Buenos Aires of omstreken zijn.

Wat zijn dan de kenmerken van een typische kerst in Buenos Aires?

1. Kerst is Kerstavond. Vergeet de Eerste en Tweede kerstdag. De 24e is waarop kerst gevierd wordt, enkel in de avonduren. Met om twaalf uur de toost met bubbels. Dat lijkt op oudejaarsavond? Inderdaad, nogal.

2. Na het kerstdiner komen er walnoten, chocoladerozijnen, nogat, suikerpinda’s en geconfijte amandelen op tafel. Een andere culinaire klapper is pan dulce, oftewel krentenbrood. Het is luchtiger dan hollands kerstbrood, volgens mij is het een variant op de italiaanse panettone. Of pan dulce bedoeld is als ontbijt, tussendoortje of voor bij de champagne, geen idee. Misschien is het de hollandse gewoonte, maar ik kies voor bij het ontbijt.

3. Kerstsfeer: geen. Als je je ogen goed openhoudt, zie je soms een kerstmansticker op een enkele winkelruit. Of ergens een kitcherig minikerstboompje, weggestopt in een hoek. Maar geen kerstliedjes, geen gezellige lampjes in het donker, geen eindejaarslijstjes, geen kerstkaarten, geen top 2000 allertijden, geen glühwein.

4. Kerstcadeautjes. De meeste Argentijnen kopen een cadeau voor hun geliefde en familie.

5. Dronken bestuurders. Net als oudejaarsnacht, is kerstnacht een nacht waarop heel Buenos Aires in beschonken toestand over straat gaat. Ook met de auto. Dit is omdat eerst dineren bij familie en daarna feesten met vrienden het typische programma voor de kerstnacht is. Wij hebben ons er (nog nuchter) een keer tussen begeven en dat was enerzijds heel komisch om te zien, de ongelofelijke drukte waardoor hard rijden al niet mogelijk is, en anderzijds zit je niet rustig vanwege de stommiteiten die je door de voorruit ziet. Deze avond levert elk jaar weer nieuwe records op bij de alcoholcontroles en aanhoudingen als gevolg.

Piece # 90 – De familiesticker

Posted on 26/11/2011

Beantwoorden

Ariel en ik hebben een gezamenlijke ergernis (nu we getrouwd zijn wil ik er extra voor waken dat ik in wij-termen ga denken, en ik wil al helemaal niemand lastig vallen met onze gezamelijke ergenissen dan wel voorliefdes, maar voor dit specifieke geval doe ik het tóch even). We zijn sinds een paar maanden zowel lichtelijk geobsedeerd als geërgerd door de familiesticker. En meer specifiek door de vele autobezitters die deze stijlloze sticker op hun auto plakken.

Mannetje-vrouwtje-dochter-zoon-hondje-hondje en alle mogelijke varianten hierop (hoewel, het wachten is nog op de mannetje-mannetje of vrouwtje-vrouwtje versie). De sticker is de opvolger van “Bebe a Bordo”, een sticker die zo’n 25 jaar geleden in Nederland hip was.

We verbazen ons er niet alleen over dat men het er blijkbaar voor over heeft om een nieuwe auto zo toe te takelen, maar nog veel meer over het kuddegedrag van deze mensen.

Foto: Uno Santa fé

Ik weet niet in hoeverre de stickers ook in andere landen zo populair zijn, maar het geeft wel aan dat deze mensen graag uitdragen dat ze trots zijn op hun (kersverse) gezin. My second guess was dat men mogelijk ook respect wil afdwingen bij medeweggebruikers. Zo van “Kijk mij, ik heb een gezin en gedraag me dus als een verantwoordelijk man op de weg – nu jij nog.” Ariel gelooft niet dat dit klopt, want hij ziet nog dagelijks automobilisten mét sticker de gevaarlijkste toeren uithalen.

Via de media hebben enkele psychologen inmiddels hun licht laten schijnen op dit fenomeen. Volgens hen plakken de ouders met deze sticker letterlijk het imago van “het gelukkige gezin” op de auto. Tegenwoordig ligt er in onze maatschappij een grote nadruk op status, imago en “kijken en bekeken worden”. Deze sticker zou dus een lichte vorm van exhibitionisme zijn: hiermee hoopt men door de buitenwereld als een gelukkig gezin te worden gezien. Of beter nog: als de bezitter van een nieuwe auto mét een gelukkig gezin.

Piece # 88 – Het huwelijksbootje

Posted on 08/11/2011

Nog een paar nachtjes slapen, dan is het zover. Dan komt het huwelijksbootje langsvaren.

Vrijdag gaan we Si acepto zeggen voor de burgerlijke stand.

Bij het eerste bezoek aan de burgelijke administratie van stadsdeel Flores viel het al meteen op dat de statige ambiance waarop ik had gehoopt (een mooie hal, een knusse wachtruimte, een eventuele rode loper) geheel ontbreekt. In plaats daarvan wacht ons een gebouw met muren vol vlekken en strepen en cementen trappen die een chaotische aanblik heeft. Dit doordat er overal mensen op zoek zijn naar de juiste afdeling (slecht aangeduid), veel van hen met pasgeboren baby’s want hier worden ook de geboorteaktes uitgegeven. Dat zijn er volgens mij een heleboel meer in aantal dan de trouwboekjes.

De zenuwen beginnen ook op te spelen. Beetje gek, ik dacht eigenlijk wel op mijn Hollandse nuchterheid te kunnen rekenen, maar die is verrassend snel in rook opgegaan. De zenuwen worden ook aangewakkerd omdat je ineens geconfronteerd wordt met allerlei vragen en dingen waar je nog nooit van je leven over hebt nagedacht: Wil je dat we rijst gooien, of rozenblaadjes of bellen blazen?. En met keuzes waar je (ik dan) überhaupt niet over na kán denken. Hoezo trouwen in het wit? Voor de kerk? En tenslotte is er de confrontatie met zaken waar je veel beter op een ander moment over na had kunnen denken: Wat als ik er spijt van krijg? Wat als, wat als.

Qua feestgebeuren was het idee om het enigzins klein te houden. Voor Argentijnse en Nederlandse begrippen, maar ik voel me genoodzaakt dit gegeven te herzien: de feestteller is opgelopen tot tweeënhalve dag. De trouwceremonie schijnt 15 minuten te duren, daarna komt men mee naar huis voor taart . De volgende dag een “onvergetelijke” lunch voor onze beste vrienden en familie, en in de avond een huiskamer-karaokefeest met alles (ja alles! wat dan? nou gewoon álles) erop en eraan tot in de late uurtjes.

Maar, natuurlijk heb ik er heel erg veel zin “an”.

Piece #78 – 10 dingen die je niet zou willen missen in Buenos Aires

Posted on 03/04/2011

Of je hier nu bent als toerist of als inwonende, er is ongelofelijk veel te doen in la gran capital.

Tango, Voetbalwedstrijden en Polowedstrijden heb ik express achterwege gelaten, zodat er ruimte over blijft voor mijn persoonlijke favoriete uitstapjes die je waarschijnlijk nooit had verwacht. Alles in deze top 10 kun je het hele jaar door doen en is niet duur of zelfs gratis.

1. Bomba del Tiempo

foto: Entradarecital.com.ar

Elke zondag en maandag kun je naar dit toegankelijke, dansbare live perscussiespektakel dat al jarenlang – terecht – een groot succes is bij locals en toeristen. Konex organiseert ook theater, filmavonden en nog veel meer.

Sarmiento 3131

2. Cine Gaumont

Een verouderd bioscoopcomplex met hele fijne zalen. Er zijn alleen goede arthouse films en hedendaagse klassiekers, én de beste kleinschalige filmfestivals. Direct aan Plaza de Congreso, zodat je bij aankomst vaak nog de restanten van een demonstratie op het plein meemaakt.

Av. Rivadavia 1635

3. Get up and dance!

Schoonheidsslaapje, opstaan, optutten en dan “a bailar”. De discotheken openen laat en sluiten pas weer laaaaaat hun deuren. Juist op doordeweekse avonden tref je de ‘specialere’ avonden. Denk aan drum n bass (Bahrein), gay-day, electronisch, after office (lees: hengstenbal), travestieshow. In het weekend is het vooral 80′s en 90′s wat de klok slaat. Er zijn enkele clubs bij (oa. Crobar, Niceto Club) waar het publiek hipper is dan in Tokio (en dikwijls jonger dan op Chersonisos).

4. Beautysalons

Je kunt er terecht voor harsen, manicure, nagelstyling, pedicure, massages etc. Aanrader als verwennen en mooimaken je als muziek in de oren klinken. Er hangt zo’n typische vrouwen onder elkaar-sfeer en het is niet duur.

5. Padel

In plaats van tango te leren dansen (niet zo eenvoudig) kun je ook drie medespelers optrommelen voor een potje padel (volgens mij is het eigenlijk ‘paddle’, maar ik kan het mis hebben). Padel is een sport die het midden houdt tussen tennis, badminton en squash en wordt alleen in Spanje en Argentinië gespeeld. Ondanks dat er wel kampioenschappen en competities zijn, spelen de meeste mensen het puur voor de lol.

6. Plaza Serrano en omgeving

Als er een hemel voor liefhebbers van hippe boetiekjes en dito snuisterijtjes zou zijn, zou die Palermo heten. Hier kun je gemakkelijk al je dagen slijten. Houd dan wel rekening met een onevenredig snel slijtend budget.

Plaza Serrano is op de kruising van J. L. Borges en Honduras

7. Neem de trein

Waan je 50 jaar terug in de tijd: reis eens door de stad met de trein en/of metrolijn A. Terwijl je op het perron op de trein staat te wachten voel je een aardbeving onder je voeten. Dan weet je dat ie eraan komt. Soms hoef je geen kaartje te kopen omdat het dienstdoenende loket niet open is. Het komt ook voor dat er alleen een handgeschreven briefje liggen waarop staat dat er met minimaal 25 minuten vertraging rekening moet worden gehouden. Vanuit de trein zie je delen van de stad die je vanaf de straat nooit zal zien: sloppenwijken, autokerkhoven, met groen overwoekerde pre-coloniale bebouwing, paardenrenbanen.

Metrolijn A staat bekend als het overjarige houten gevaarte dat nog uit de Engelse tijd stamt. Be delayed elegantly. Bij volle snelheid ruik je de geur van heet metaal in deze benauwde ondergrondse. De metrostations van het centrum zijn vaak rijkelijk beschilderd of betegeld. Uit deze decoratie kun je veel opmaken over de Argentijnse historie en cultuur.

Bijvoorbeeld Retiro-Tigre met de lijn Tigre of Retiro-Belgrano met de lijn Mitre.

Avenida Corrientes

Ook Av. Corrientes is een goede plek om je enkele decennia terug in de tijd te wanen. Het Broadway van Zuid-Amerika herbergt namelijk een boel supertraditionele pizzerias en restaurants die nogal gedateerd aandoen (check het Palacio de la papa frita maar eens!) maar die tot ieders favorieten behoren. Behalve pizza of patat eten ga je natuurlijk naar een concert of theaterstuk in één van de tientallen theaters in deze buurt (in totaal telt de stad er zo’n 300). Maar vermijd de musicals.

Op alle avonden van de week heerst hier een leuk soort drukte: mensen van alle leeftijden, op hun best gekleed want ze zijn ‘uit’. Op zo’n avond ga ik ook meestal wat rondsnuffelen bij de boekenoutlets aan de avenida. Zij hanteren dumpprijzen en alles is tot laat open.

Av. Corrientes tussen Av. Callao en Esmeralda

9. Universidad de Buenos Aires
Als je wil zien hoe een groot deel van de Argentijnse bevolking zijn studiejaren heeft doorgebracht, loop dan een UBA faculteit (bijv. filosofie, psychologie of medicijnen) binnen en snuif de socio-communistische sfeer op.

Facultad de Filosofía y Letras – Puán 478

Facultad de Psicología – Hipólito Yrigoyen 3240

10. Barrio Chino

Snuisterijtjes kopen voor een habbekrats en Aziatisch eten zoals je dat nergens anders in de stad kunt (oa. Thais en sushi). Een grote hit zijn de sushirollen van supermarkt Casa China. Deze snijd je zelf in kleine sushi-eenheden, ze zijn supervers en goedkoop.

Metro/treinstation Juramento. Vanaf daar de straten Mendoza en Arribeños.

Wat mag er volgens jou niet ontbreken in deze lijst? Of wat vind je anderszins de moeite waard in Buenos Aires? Ik hoor het graag!

Piece # 75 – To bike or not to bike

Posted on 02/02/2011

Beantwoorden

Buenos Aires en Amsterdam zijn zo in ongeveer alle opzichten tegenpolen. Maar er is één opzicht waarin het enorme Buenos Aires het pittoreske hoofdstadje aan de Amstel langzaam maar zeker nadert: en dat is het aantal fietsers. In onze metropool hebben we te maken met een fietsenleger dat exponentiëel groeit en haar vleugels flink aan het uitslaan is. Qua aantal, maar ook qua stijl.

Twee jaar geleden waren er nog maar twee groepen fietsers: de snelle sportievelingen en een enkeling die nou eenmaal geen beter vervoer voor handen heeft (ik schaar mezelf onder deze groep). Vandaag de dag zie ik circusartiesten en blootvoetige fietsers rondrijden, hooggehakte fashionistas die de hond al fietsend uitlaten, vrouwen op leeftijd, vaders met hun kroost achterop. Ook het customizen van de fiets door middel van toeters, bloemenslingers, radio + speakers, zijspiegels en framebekleding is de Argentijnse fietser niet vreemd. Nog even en dan verschijnen vast ook de bakfiets en de Kitsch Kitchen zadelhoes.
Het stadsbestuur helpt een behoorlijk handje mee en laat geen mogelijkheid onbenut om het fietsenrijden te promoten bij het volk. Een slim idee natuurlijk, vanwege het hoge eco-friendly gehalte en ontlasting van het overspannen openbaar vervoerssysteem. Deze maatregelen zijn het afgelopen jaar genomen:

Bicisendas: er worden met grote spoed fietspaden aangelegd.

Bicicleteadas: fietstochten voor het hele gezin.

Bicing: een witte-fietsenplan oftewel gratis fietsverhuur naar modern Europees voorbeeld (gezien in oa. Berlijn en Barcelona).

Ondanks al deze laagdrempelige initiatieven heb je voor je op de fiets stapt wel wat extra lef nodig. In verband met het verkeer, en vooral het gebrek aan respect in deze.

En dus ook een wakker stel hersens. Zoals mijn vriendin Jantine, die vertelde dat ze pas na enkele weken dagelijks fietsen, nu “onderweg” weer aan andere dingen kan denken dan aan het fietsen zelf. Dit maakt dat fietsen hier niet – zoals in Nederland – een gewoonte is, maar een heel bewuste keuze.

To bike or not to bike.

Piece # 71 – Buurvrouwenclub: de logica van het aanbevelen

Posted on 20/11/2010

Overleven in Buenos Aires gaat een stuk makkelijker als je de juiste aanbevelingen krijgt: welke sportclub, welke visboer, welke kapper… Het niveau van een heleboel diensten varieërt zodanig dat je dikwijls van een koude kermis thuiskomt, daarom is het nuttig altijd eerst in je omgeving naar aanbevelingen te vissen.

Dat is ook een van de redenen dat ik een grote verbondenheid voel met mijn collega’s. Natuurlijk ook omdat ik ze elke dag zie, en kan lachen om hun grapjes terwijl we chocola (o nee, software) proberen te maken van de dagelijkse deadlines, to-do-lijsten en onmogelijke verzoeken van klanten. Maar, het gevoel van verbondenheid komt des te meer doordat we net een clubje buurvouwen lijken. Je weet wel, van die omaatjes die huishoudelijke tips en roddels uitwisselen en elkaar aanbevelingen doen. Die resoluut stellen dat je bij bakker A je brood moet halen en bij bakker B de croissantjes.

Dit soort aanbevelen heeft binnen ons buurvrouwencollectief inmiddels ernstige vormen aangenomen. Op elkaars aanbeveling hebben we inmiddels allen dezelfde schoonmaakster (of haar schoonzus) aan huis, met enkelen zijn we vaste klanten bij dezelfde ostheopaat, dezelfde fietsenmaker, dezelfde loodgieter, dezelfde supermarkt om barbecuevlees te kopen, hetzelfde geweldige Armeense (Spaanse, Biologische, vul maar in) restaurant. Tot en met de psychologe. En, ik sta er niet meer van te kijken dat de dierenarts mij korting geeft omdat onze kantoorboxer een zeer trouwe patiënt van hem is. Inmiddels gaan alle collega’s naar dezelfde tandarts: toen één schaap over de dam was en rapporteerde dat de tandartspraktijk aan de overkant van de straat echt jofel was, begon iedereen hier afspraken te maken. Alsof we jarenlang hadden gewacht tot zich een dergelijke messias, een redder in nood bij ontstoken tandvlees, aan ons gezelschap zou openbaren. “Chef” Manolo valt ook in de categorie “redder in nood”: hij studeert voor kok en komt elke dag een vrij exquisiete lunch voor ons bereiden. Een godszege, die wij met plezier weer aan anderen aanbevelen… maar niet te veel, anders kunnen we straks op zoek naar een nieuwe chef.

Soms vraag ik me af of het wel nodig is dat we elkaars aanbevelingen zo nauw opvolgen. Zijn we niet net een kudde schapen? We zijn toch allemaal individuen met een goed stel hersens? Toch niet, want in deze enorm grote stad voel je je automatisch klein en anoniem, je verdrinkt makkelijk in het ondoorzichtige aanbod van goederen, diensten en alles wat maar consumeerbaar is. Niet alles en iedereen is even goed of betrouwbaar. Het zijn juist de aanbevelingen via bekenden die je een stap verder helpen. Je kunt stoppen met zoeken, je voelt je weer mens. En bovendien, zo doet Buenos Aires tóch een beetje denken aan een dorp.

Piece # 69 – Meer dan alleen een auto

Posted on 23/10/2010

De auto is meer dan alleen een auto, en zeker in Argentinië. En autorijden betekent meer dan alleen je eigen vervoer hebben, ook in Argentinië. Hieronder in het kort mijn uitleg van waar de auto zoal voor staat.

1. De auto onderscheidt. Autobezitters tonen hiermee aan dat ze redelijk goed verdienen, hun zaakjes op orde hebben. Een cero kilómetro is een nieuwe auto (ondanks dat je al vrij snel na aankoop niet meer op 0 km zit, is dit toch de enige geldige term). Cero kilómetro-bezitters tonen aan dat ze zeer goed verdienen, en hun zaakjes nog beter op orde hebben dan de rest. Zij eisen met hun rijgedrag een plek op bovenaan in de weggebruikers-hierarchie en denken daardoor het meeste recht hebben op voorrang, wegbreedte en parkeerplekken.

2. De auto is entertainment. Behalve het rijden zelf, biedt de auto veel gespreksstof voor het mannelijk geslacht. Een gesprek wordt niet zelden opgestart met: Alles goed? Je vriendin/vrouw/kids ook? En je auto? Dan volgt er een relaas over wat eraan scheelt of welk probleem er zojuist verholpen is, of er al zicht is op een nieuwe en wat voor één dan, en welke afwegingen er nog te maken zijn. In een stad met zoveel auto’s, is het voor de meeste inwoners onmogelijk om niet doorlopend een vergelijkend auto-onderzoek uit te voeren. Ik doe hier ook aan mee terwijl ik fiets. Dan denk ik bijvoorbeeld: oh kijk de nieuwe (Volkswagen) Gol is uit, wat een verbetering ten opzichte van het vorige model. Of, jeé hoe heeft deze gast in godsnaam een bijna vierkante goudkleurige Daewoo kunnen kopen?

3. Voor de man is de auto een domein, een speelgoedobject en een verlengstuk van zijn seksualiteit. Hij domineert, koestert en verfraait zijn auto als het maar even kan. De auto is er om indruk te maken. Wie er ook maar de geringste schade aan toebrengt, ook al is het volstrekt per ongeluk in de onmogelijke verkeerssituaties die BA weet te genereren, krijgt een keihard la puta que te parió (!!!!) naar zijn hoofd. “De hoer die jou gebaard heeft!”. Veel erger dan dat is er niet. Ga maar na: de enige die altijd respect verdient is je moeder (de auto komt direct daarna). Dus als je iemands auto schade toebrengt, zal deze persoon zich wreken door je moeder te beledigen. Tja, lang leve de auto.

Credits: foto boven, foto onder

Fashion baby fashion! Styleguide voor Buenos Aires

Posted on 11/09/2010

Het overviel me dat deze stad zo hip was, toen ik hier voor het eerst kwam. Net als de meeste toeristen die BA voor het eerst bezoeken. De mensen hier, zo dacht ik, hebben ook alles mee: hun knappe koppies, hun mooie haar, ze zitten qua smaak en stijl op een lijn met Europa (heeft vast te maken met hun Europese roots). En langzaam werd het me duidelijk dat Argentinië een relatief grote creatieve sector heeft, waarbinnen het modesegment zeker niet onderschat mag worden.

BAF week

De halfjaarlijkse BAF week (BA Fashion week) is Argentinië’s belangrijkste mode-evenement, waarbij heel modeminnend Zuid-Amerika reikhalzend uitkijkt naar de shows van labels als Juana de Arco, Rhapsodia, Desiderata, Cook, Ona Saez, Paula Cahen d’Anvers, Wanama, Prüne, Maria Cher en de beste nieuwe talenten van de studierichting modeontwerp van de Universidad de Buenos Aires. De BAF week is een toegankelijk en commerciëel evenement, dat open is voor het publiek. Je kunt hier direct gaan snuffelen in de nieuwe collecties van een heleboel modemerken.

Foto: Rhapsodia

Identiteit

Hier in Argentinië wordt continue gezocht naar een eigen identiteit, die voor een deel een afspiegeling is van de internationale modetrends. Het andere deel komt voort uit lokale wensen en lokale inspiratie. Onder lokale wensen versta ik bijvoorbeeld: vrouwelijkheid en draagbaarheid zijn essentiëel, dus bijvoorbeeld androgyne of genderloze kledingstukken zie ik hier (nog) geen intrede doen. En betreft lokale inspiratie: de rijke cultuurhistorie en de diversiteit aan landschappen, flora en fauna van Latijns-Amerika zijn een belangrijke inspiratiebron. High fashion en het straatbeeld liggen (althans in de wijken als Palermo, Recoleta, San Isidro) niet ver uit elkaar. En ook al lijkt dit beeld Europees, bij een tweede blik zul je het herkennen als typisch Buenos Aires.

Items

De volgende items zijn op dit moment het meest populair bij de porteñas.

Foto: Prendaspublicas

Converse All Stars gympen. Al jarenlang is dit de meest populaire schoen, deze schoen is namelijk rock en daarom eveneens tijdloos en perfect.
Lang haar. Gewoon los, of met een rechte pony, een grote bloemversiering, knotje hoog bovenop het hoofd.
Kort haar is wel in opkomst! Ik signaleer steeds vaker durfals met superleuke korte, punk-beïnvloede, kapsels.
Grote zonnebril, liefst vintage.
Sjaal die op allerlei manier gecombineerd kan worden: als haarband, als giletje, als wrap, als top, of toch als sjaal.
Vest / cardigan of mouwloos shirt met een langere voor- dan achterzijde is al heel lang onmisbaar en kan nog steeds.
Nauwelijks make-up. Forget all about lipgloss en mascara en koop van het geld dat je bespaart een goede conditioner voor je haar.
Stoere kistjes.
Leggings. Oh yeah! In alle kleuren en varianten. Het is absoluut niet nodig om hier een langvallende top of jurkje op te dragen.
Broeken die het midden houden tussen een baboucha en een legging. Van 25 pesos op de markt tot upscale: we gaan ze deze zomer vast weer overal zien. Ze zijn ook zó comfortabel bij warm weer.
Nooit een diep decolleté of een zonnebankbruine huid. Waarschijnlijk impliceert dit teveel latin vibe, of doet het denken aan bepaalde tv-persoonlijkheden waarvan we al meer dan genoeg bloot op het beeldscherm hebben mogen aanschouwen.
Een dosis elegantie. De kunst van het goed kleden is eigenlijk alleen een uitgebalanceerde combinatie vinden waarbij niets overdone is en het lijkt alsof je aangetrokken hebt wat er toevallig voorhanden was: alleen is dit dus elke keer de perfecte, nonchalante combi. Je elegantie doet de rest.

Bekijk wat de hippe Argentijnen zoal dragen op deze streetfashion blogs:

–
De titel Fashion baby fashion! is geïnspireerd op een ’80s klassieker (aanrader) van de Argentijnse band Sumo. Er zijn en komen nog meer blogs in deze serie. Over winkelen in Buenos Aires, de kledingmerken van Buenos Aires en shoptips voor verschillende wijken.

Piece # 65 – Día del amigo

Posted on 20/07/2010

Beantwoorden

Argentijnen hebben een ding gemeen met mijn oma, namelijk dat ze nogal van tradities houden. Vandaag is de dag waarop één van de vele jaarlijkse tradities plaatsvindt. Het is namelijk de Dag van de Vriend(in). Een soort valentijnsdag, maar dan voor vrienden waarop iedereen zich schijnbaar verplicht voelt elkaar eenfeliz día te wensen. De hele dag dus sms-jes, telefoontjes en facebookberichten. Maar tot zover alles leuk en, galant, zo kun je wel zeggen nietwaar?

Maar, het andere deel van de traditie luidt dat je met je beste vrienden uit eten gaat. Het is nu bijna 21 uur en de stad is een rumble-in-the-jungle. Bomvol auto’s, iedereen doet zijn best om de vrienden niet te laten wachten. In de bussen wordt het gangpad bevolkt door groepen giegelende meisjes. In de restaurants is geen tafel te krijgen (hooguit een tafeltje voor twee).

Ariel is dus bij zijn vrienden die we eergisteren nog gezien hebben. Ik blijf lekker thuis, zonder vrienden, en ga in mijn eentje een perfect bordje ravioles con cuatro quesos eten. Morgen zijn mijn vrienden er ook nog wel.

foto credits

Follow “Worldpieces”