VUUV

Ik kan niet echt zeggen dat ik ergens vaste klant ben, of stamgast, of dat bijvoorbeeld een evenement bij mij vaste prik is. Het liefst ga ik steeds weer ergens anders naartoe, nieuwe sferen, nieuwe geluiden, nieuwe mensen, nieuwe kleuren. En eigenlijk is dat maar goed ook.
Zo kwam ik 3 jaar geleden ook voor het eerst op het Duitse goatrance festival VooV Experience (tegenwoordig VUUV geheten) terecht. Wat het voorstelt is ongeveer dit: 20.000 mensen komen naar een open veld aangrenzend aan een bos, niet ver van een zeer klein en ook zeer Oost-Duits dorpje, Putlitz. Op het veld zijn twee grote stages; de allerbeste geluidsapparatuur, lasers en lichten en daaromheen neongekleurde vlaggen, doeken, draken, en andere creatieve versieringen. Een zee van dansruimte. In een nog grotere ring om de dansvloeren heen zien we cocktailbars, t-shirtshops, koffie/thee/chai tentjes, crepejesbakkers, waterpijpenwinkels, massagesalons, en de Azarius smart&headshop.

Tussen vrijdag en zondag wordt het terrein overspoeld met mensen uit heel Europa die zich compleet overgeven aan de muziek, de drugs, hun ware roeping (denk aan de masseurs of de crepejesbakkers) of gewoon algehele wazigheid (denk aan de bezoekers van de Azarius smart&headshop). Wij Azashopmedewerkers proberen zelf ergens tussen dit alles een balans te houden. Met wisselend succes.

En, nu ik hier 3 keer ben geweest moet ik helaas concluderen dat het festival zelf dit jaar duidelijk minder succesvol was. Het aantal bezoekers kwam nog niet op 10.000 waardoor er iets te veel winkels en eettentjes waren, maar aan de andere kant ook weer oceanen aan dansruimte. Het lasergeweld dat over het veld uitgestort werd was niet zo oogverblindend als vorig jaar (check op Youtube), maar nog steeds kunnen ze hier bij Awakenings nog wat van leren.

Zo’n festival als dit is voor mij een welkome aanvullig op het aanbod hier in Nederland. Mysteryland? Leuk, al die dj’s maar thanks but no thanks. In de psytrance scene bestaan gelukkig nog feesten waar alles kan en alles mag. Waar bijvoorbeeld de politie niet in burger rondloopt vanwege een of ander staaltje prutspolitiek.
Waar je nog lekkerder eet dan bij La Place.
Waar Pocahontas herself aanbiedt om koffie voor je te zetten.
Waar je een favoriete Dixie kunt hebben.
Waar make-up, drankmuntjes, attitudes, zonnebrillen, sjaaltjes, sneakers méér dan overbodig zijn.

DOUR

Jup. Het is toch wel leuk om even iets reportage-achtigs te plaatsen over mijn festivalbelevenissen van deze zomer. Le festival Dour, zoals de Belgen het zeggen was de aftrap, en daarvoor reisden we af tot diep in Wallonië.

“We” zijn een paar mensen van Azarius; en dan degenen die toevallig wel van een feestje houden, of van winkeltje spelen. Dat laatste konden we naar hartelust want dankzij het repressieve drugsbeleid van onze zuiderburen was er 24 uur per dag een enorme vraag naar straffe energiepillekes, trippy zaadjes en zelfs ordinaire lollies met hennepsmaak. Werken geblazen dus.
De Belgische keuringsdienst van Waren kregen we ook nog op bezoek, vergezeld van 6 politiemensen. Want ja, een stel Nederlanders met een shopje waar het stormloopt, met fluoriserende paddestoelen erin, en waar de vlag van Amsterdam bovenop prijkt… Dat kan toch niet missen. Maar helaas, de gezochte balen met wiet en dozen vol paddo’s hadden we toch maar thuisgelaten. Ondanks dat we ons aan de wet hadden gehouden kregen we een middag lang gezeik over etiketjes en notificaties van de verkoop van producten. En daarbij een boete. Grrr.

Gelukkig was er ook veel om van te genieten (als je tenminste kon wennen aan de alomaanwezige stank die werd veroorzaakt door de modder/mestbodem, pies, bier en wat al niet meer (wat betreft leefkwaliteit, Lowlands is hierbij vergeleken een hygienisch paradijs). Maar over paradijs gesproken, er was wel een superfijn meer om in te zwemmen (oftewel douchen). Ook waren er wel mogelijkheden genoeg om zelf drank en boodschapjes naar binnen te smokkelen, dat maakte het leven toch zeker draaglijk.
En tot slot de musique (ja ik ben weer helemaal fan van de franse taal ).
Hoogtepunten pour moi: RJD2, Kid606, Venetian Snares, dj Shadow, Dave Clarke, Mud Flow, Amon Tobin . Vooral bij de electronica bleek het publiek heel anders te zijn dan in Nederland, hier gaat men doorgaans niet veel verder dan meeknikken, af en toe een voet verplaatsen en zo nu en dan een vingertje in de lucht. Op Dour ging het dus LOS, bij Dave Clarke was zelfs het dak er al af voordat hij aan zijn set begon!