Piece # 79 – Música IV

Weer een proefje uit de muzikale keuken van Latijns-Amerika.


Tonolec – Monte, tierra cautiva


Tonolec is een bijzonder duo uit de provincie Formosa. Ze omschrijven hun muziek als fusión electrónica con música criollo/nativa. Een eerbetoon aan de inheemse bevolking van Argentinië en een zeer geslaagde fusie van Indiaanse teksten en zangstijl met “westerse” muziekstijlen.


Jaime Torres – Zelma

De bekendste charangospeler van het land. Zijn folklore ademt de noordelijke hoogvlaktes van de Andes. Hij heeft kortgeleden een chill out album gemaakt, Electroplano, waar ik blij door verrast werd.


Gustavo Santaolalla – De Usuhaia a la Quiaca (uit The Motorcycle Diaries)

Producer van succesvolle bands uit heel Latijns Amerika en componist. Hij is internationaal  bekend om zijn filmmuziek, met zijn werk voor Babel en Brokeback mountain won hij een Golden Globe.


Zoe – Soñé

Af en toe is MTV kijken tóch ergens goed voor. Dat bleek toen ik op de ex-muziekzender elke 10 minuten de preview van hun MTV Unplugged concert voorbij zag komen. Niet onterecht, want de composities en teksten van deze Mexicaanse popband zijn echt mooi!


Luciano Supervieille – Éxodo


Deze pianovirtuoos uit Uruguay werd succesvol met Bajofondo, dat samen met Gotan Project zorgde dat electrotango een internationaal succesvol genre werd. Hij heeft nu twee solo CD’s gemaakt, die onder andere dansbare (franse) hiphop, tango, voetbalinvloeden en natuurlijk de piano laten horen. Een ervaring. Gaat dat horen.

Piece #72 – Música III

In capitulo 3 van Música ben ik eens verder gaan kijken dan rock nacional: dit keer drie Argentijnse bands, ieder uit een andere muzikale hoek. En Brazilië, waar muziek sowieso uit alle hoeken en gaten komt.


Klik op de artiestennaam + nummer om te luisteren.

Aqualáctica  - El augurio de la serpiente

Vader en zijn zoons die indrukwekkende composities spelen op zelfgebouwde electrische snaarinstrumenten. Ze treden elk weekend op op het pleintje voor de ingang van het Recoleta Cementerio.

Buddha sounds – Thinking of you

Muziek á la Buddha Bar maar geproduceerd door een échte band, met een gezicht en veel live optredens (en dat wordt in Argentinië veel meer gewaardeerd).

Gilberto Gil – Esperando na janela
Caetano Veloso – Você é linda

Ik meen dat het geen zonde is dat ik, en vele Argentijnen met mij, geen snars begrijp van de Braziliaanse cultuur. Maar ook als het gaat om hun collectieve muziekhistorie ben ik nog steeds een groentje. Onze cross cultural karaoke nights hebben hier een beetje verandering in gebracht. Twee klassiekers die ik pas net heb leren kennen!

Gillespi – Rockanroll

Deze trompettist is Argentinië’s meest hippe jazzmuzikant. Gillespi’s concerten (ik heb er twee bijgewoond) zijn geweldig dankzij de synergie met zijn band, zijn humor en gastmuzikanten.

Los umbanda – Hacia el abismo

Een indy reggaeband die volledig wars is van alle poespas die er maar bestaat. De sound klinkt als reggae met rock-, dub-, cumbia-, folklore en andere latijns-amerikaanse ritmes.

Little Joy – Next time around
Succesvol Braziliaans bandje met subtiele, laidback songs met een vleugje seventies.

Piece # 64 – Música II

Hevig onder invloed van alle WK emoties ben ik in de muziekpen geklommen (om even aan wat anders te denken) voor Música: capitulo 2. Ik blijf natuurlijk goede bands en zangers/zangeressen tegengekomen. Niet in de genres waar ik altijd van gehouden heb, trouwens. De beste triphop, drum&bass, techno en electronica komen nog altijd van het Europese continent. Dat wil niet zeggen dat er in Zuid-Amerika niet geëxperimenteerd wordt met stijlen, nieuwe geluiden en muzikale samenwerking. Dan weer tegen alle trends in, dan weer erin mee.

Hieronder enkele highlights. Klik op de artiestennaam + nummer om te luisteren.

Les Mentettes & Orchestra
Erg leuke Engelstalige indyband met authentiek klinkende pop-folknummers. Ze zijn nog niet doorgebroken maar spelen nu al met een eigen orkest.

Marlango – Pequeño vals
Een Spaanse band, maar ik heb ze hier ontdekt, net als bovengenoemde op een doordeweekse avond als openingsact op een cultuurfestival.

Mercedes Sosa – Sabiendose de los descalzos
De Godmother of Argentina en eveneens de stem van het noorden. De godin van de muziekwereld (vorig jaar overleed ze). Check in elk geval dit aandoenlijke nummer van haar en de Mexicaanse Julieta Venegas.

Toto la Momposina – La Mezcla
Colombiaanse folklorezangeres die het wat mij betreft helemaal is:  het swingt en het feest aan alle kanten. Solo maar ook in de remix.

Spinetta – Cementerio club
Spinetta is een van Argentinië’s meest muzikale zielen allertijden. Zijn nummers hadden stuk voor stuk van grootheden als de Beatles of Bob Dylan kunnen zijn.

Sumo – TV Caliente
Originele rock, fijne reggae, bijtende popbeats, Sumo doet het allemaal en ook al heel wat jaartjes lang. Slagen er als één van de weinigen in Engelse en Spaanse songteksten succesvol te combineren.

Babasonicos – Yegua
Superpopulair. Popband met stijl. Geven altijd zeer goede, spetterende live-optredens.

Gustavo Cerati – La balsa
Zanger, producer en compositor die allerlei stijlen beheerst. Helaas is – zo zegt men – zijn rockerslevensstijl hem nu fataal aan het worden. Hij ligt al weken op de Intensive Care als gevolg van een herseninfarct, de kans dat hij weer op zal leven wordt steeds kleiner.

Piece # 39 – Música!

Nog een paar weekjes en mijn eerste jaar in Argentinië zit erop (als je nog ideëen hebt voor het themafeestje dat ik ga geven om die reden, please shoot!), en nu blijkt er een onderwerp te zijn dat ik al die tijd heb laten liggen. Muziek. Zou je de muziek weglaten, dan zou Argentinië niet op Argentinië lijken. Rock nacional is een fenomeen dat men hier tot diep in de kladden voelt, begrijpt en leeft. De rockbands zijn talloos en in heel Zuid-Amerika te horen. Ikzelf ben niet zo van de rock, maar heb toch een hoop goeds ontdekt.

Hier een opsomming van Zuid-Amerikaanse artiesten die ik hier heb leren kennen en weten te waarderen. Let wel, er blijft een enorme lading aan bands buiten beschouwing. Of omdat ik ze niet waardeer of simpelweg nog niet goed genoeg heb kunnen luisteren.

Lila Downs, Mexico-VS. Een dame die al jaren pop/blues/folkore maakt, allemaal even goed. Ik schreef al eens eerder over haar.

Divididos. Een van de grootste bands uit Argentinië, hun rock met multi-culturele invloeden wordt in heel Zuid-Amerika gewaardeerd.

Andrés Calamaro. Een echte rocker. Met stijl. Heeft veel alcohol tot zich genomen, en dat heeft hem ver gebracht: tot en met in Spanje trekt hij volle stadions.

Astor Piazzola. Tijdloze tango voor iedereen. Omdat ik meer van tokkelende gitaartjes houd dan van de bandoneon draai ik vooral het album Al di Meola plays Piazzolla.

Charly Garcia. Doet mij denken aan Herman Brood (denk drugs, alcohol en paranoïa, bovendien sprong hij ooit van 10 meter hoog in een zwembad en overleefde het). Zijn rock beïnvloedt al deccenialang zo ongeveer alle muzikanten van Argentinië.

Bersuit Vergarabat. Net ontdekt. Het nummer Sr. Cobranza waarin hij president Menem regelrecht uitscheldt is gewoon geniaal (het was indertijd verboden dit nummer op de radio te draaien).

Jorge Drexler, Uruguay. De singer-songwriter die de soundtrack voor The motorcycle diaries maakte.

Aterciopelados, Colombia. Authentieke, krachtige nummers en een geweldige zangeres. Genre? Rock, alternatief, cumbia, folklore, electronica: een perfecte mix.

Los pericos. Argentijnse reggae die net iets verder gaat dan het afdraaien van middelmatige Bob Marley kopieën. Al heel wat jaartjes succesvol.

Klik op de artiestennaam om te luisteren.