Piece # 82 – 10 bars om te gaan ontdekken in Buenos Aires

Geplaatst op door
Beantwoorden

Geen enkele bruine kroeg maar wel ontelbaar veel bars in alle soorten en maten. Waar je naartoe gaat voor een koffie of een cocktail. Waar je nooit zal worden afgescheept met een kleffe tosti bij plots opkomende honger. En waar sluitingstijd altijd na 3.00 uur ‘s nachts is.

De kroegcultuur van Buenos Aires is zo gek nog niet. En deze zit ook nog eens flink in de lift: er komen jaarlijks honderden nieuwe bars en confiterias bij. Dat valt niet bij te houden, daarom hier een eerste selectie van noemenswaardige bars waar ik mijn gezelligste avonden beleefd heb.

1. Le Bar

Dit is zo’n plek waar je  nieuwe dingen voor het eerst ziet of hoort: er zijn optredens, er exposeren jonge kunstenaars, tout avant-garde.  Dat geldt ook voor de zitjes boven:  je zit hier op de met rood tapijt bedekte vloer rondom tafeltjes die een stukje in de vloer verzonken zijn.

Tucuman 422

2. Milion

Echt een moet-ik-een-keer-gezien-hebben-bar. Werkelijk de mooiste locatie die ik hier gezien heb, met balkonterras en een grote tuin.  Als je deze gigantische casona binnengaat, lijk je een andere wereld binnen te stappen. Dat merk je ook aan het publiek: jonge expats, compleet met champagne en sigaren. Iedereen is jong en mooi en kijkt naar iedereen. De DJ is goed, maar in Milion is men te cool om te dansen.

Paraná 1048

3. Dudui

Het experiment van de Nederlandse Coen Meischke. Kortgeleden is Dudui (“doedoei”) heropend als kunstgallerie, private dining locatie en vrijdagmiddagborrelcafé. Hele mooie plek, bij mooi weer is het terras fantastisch.

Costa Rica 5709

foto: Oscar Doyle

4. La Poesia

Deze bar is op en top San Telmo (die knusse wijk die antiek, literatuur en tango ademt). Of literair café, of culturele hangout, of artisan-corner. Hier wil je niet meer weg. Bestel ook een picada (hartige hapjes), deze is erg goed. Het komt voor dat La Poesia mutjevol zit. Probeer het dan bij El Federal (Carlos Calvo 395-399), dit café is van dezelfde eigenaren en er zijn veel mensen die juist bij deze golden oldie zweren.

Chile 502

5. El Gato Negro

Dit is eigenlijk een koffietentje (maar de locatie is zo top en ze serveren ook borrels, dus ach wat zou het?). Een heel bijzonder koffietentje. Stel je een kruidenierswinkel voor uit het jaar 1927. De grote houten kasten met honderden laadjes zijn gevuld met alle mogelijk denkbare kruiden en specerijen en…koffiebonen. Je begrijpt, voor een geurexplosie én de lekkerste koffie moet je na al die jaren nog steeds hier zijn.

Corrientes 1669

6. DADA

Dada letterlijk genomen, deze bar is eigenlijk niks bijzonders, maar toch is het kunst.  Niets is hier afgewerkt, de muren zijn rauw cement, je ziet hier en daar een meubel van 50+ jaar oud. De wankele metalen stoeltjes en houten tafeltjes maken het ramshackle-gehalte compleet. De sfeer daarentegen is beter dan waar dan ook.  Op de bovenverdieping kun je improvisatietheater en bandoptredens bijwonen.

Borges 1655

7. Acabar

Een kitch interieur tot in de kleinste details, cocktails, catchy muziek en genoeg bordspellen voor iedereen. Dat is het recept van Acabar. Succes verzekerd.

Honduras 5733

8. El nono amigo

Mijn favoriete plek voor een borreltje na het werk. Dit superknusse barretje is eveneens almacen-delicatessenwinkel. Je kiest gewoon een wijn uit het schap en die wordt dan aan je tafeltje opengemaakt. Maak van de gelegenheid gebruik om te proeven van de empanadas (met oa. aubergine of artisjok!), de kazen, de olijven… eigenlijk alles. Je kunt alles ook meenemen.

Guatemala 5800

9. Makena

Mijn eerste “ontdekking” hier in BA. Een bar met een hangend podium waar in de weekenden vanalles live ter gehore gebracht wordt. Vooral de funk jamsessies op zondagavond (Afromama Jams) zijn erg de moeite waard.

Fitz Roy 1519

10. El Living

El living (argentijns voor de woonkamer) is very appreciated bij de locals. Eén van de weinige bars waar muziek, veel britpop en -rock, een hoofdrol speelt en waar gedanst wordt. Er zijn grote schermen en oude televisies met alleen goede videoclips, er worden veel verjaardagen gevierd. Het publiek is van de 25-30 generatie.

M.T. de Alvear 1540

Piece # 81 – De meest gelezen posts

Geplaatst op door
4

Volgens de statistieken bestaat dit blog alweer 4 jaar. Wat gaat de tijd snel en wat kan een mens – zonder daar bewust op aan te sturen – een hoop teksten bij elkaar schrijven!
Het leek me dus even leuk om de meest gelezen posts eens met jullie te delen. Hieronder de verrassende top 5 van mijn Argentinië posts.

1. Piece # 28 – Badkamerfenomeen: het bidet
Je zou haast denken dat ik een Adwords campagne ben begonnen die is gericht op zoekresultaten waar “bidet” in voorkomt, zo goed weet men de weg te vinden naar deze post.

2. Piece # 56 – De typisch Argentijnse vrouw
Tja, gedachten aan de Argentijnse vrouw houden toch een hoop mannen uit hun slaap. Ik hoop dat deze post enige uitkomst biedt…

3. Piece # 32 – When you think you’ve seen it all…
El Barrio Chino. Ik zou er best willen wonen!

4. Piece # 45 – Buitengewone beroepen
Interessante (of nou ja…) beroepen die lang niet overal ter wereld bestaan. Lees ook deel II en III. Ik sluit niet uit dat er nog een vierde deel bijkomt.

5. Piece # 34 – Inburgeren begint bij de psycholoog
BA is world capital voor psychotherapie, en ik ben ervaringsdeskundige!

 

Ook de eerder geschreven reisblogs scoren nog steeds hoog. Daarom ook hiervan een lijstje.

Niet helemaal representatief, want de India blogs hebben hun hoogtijdagen (ahum) op mijn waarbenjij.nu blog beleefd en vallen hier dus een beetje buiten de vergelijking.
Deze reisverhalen lezen heel anders dan bovengenoemde posts. Niet in de laatste plaats omdat ze zo vluchtig zijn geschreven (en haastig: krakkemikkige internetverbindingen, internetcafé-PC’s uit 1996 met een anderstalig toetsenbord).

Het is eigenlijk een aaneenschakeling van eerste indrukken. Maar, op reis loop je zoveel interessante details tegen het lijf. En toch heb ik vaak niet de moeite genomen om ze op te schrijven, daar in het internetcafé. Wie weet, ooit…

1. Bolivia: Het land van 1000 dromen

2. Nepal: Om mani padme hum

3. Ecuador: Het bos in

4. Ecuador: Ingeburgerd

5. Ecuador, Peru: Nieuws van onder de zon

Piece # 80 – Een lesje in less is more

Geplaatst op door
Beantwoorden

foto: auro

Overdaad is hier geen onbekend begrip. Op straat zal het niemand ontgaan: rijdend over een willekeurige avenida kom je ogen tekort. Uithangborden en lichtbakken in strekkende meters,  auto’s tot zover het zicht reikt en op elke hoek een megarestaurant of een megawinkel die in Las Vegas niet zou misstaan.

Een visueel bombardement. Voor mijn eigen veiligheid is het beter dat ik niet autorijd, want ik kan het niet laten de enorme etalages, winkelgevels en de reclames op billboards te analyseren (zal iets te maken hebben met colleges over blockbustercultuur op de universiteit).

Het stratenpatroon van Argentijnse steden is (net als in de VS) een raster van vierkante blokken. Elk blok heeft honderd huisnummers en na elke vier blokken is er een avenida. Avenidas hebben tweerichtingsverkeer en lopen van het centrum tot heel ver daarbuiten. Het zijn de verkeersaderen die de stad van een goede doorbloeding voorzien. Ze zijn ook erg lang: sommige hebben straatnummers tot 10.000.

In de gewone straten zijn er geen winkel- en fastfoodketens. Hier vind je wasserettes, krantenkiosken, snoep- en sigarettenkiosken, ijswinkels, chinese supermarkten, groentenwinkels, bakkerswinkels en bushaltes. Een bushalte is niet meer dan een paal met een nummer eraan, maar prima te herkennen aan de lange rij mensen die zich achter de paal vormt.

Mijn “eigen” blok beschouw ik als behoorlijk representatief voor hoe de stad eruit ziet en jawel, in dit blok zijn al deze winkels vertegenwoordigd. En de bushaltes, daarvan zijn er zelfs drie. Het resultaat is geen visueel bombardement, maar wel een audiovisuele ruis. Altijd mensen op straat die winkel in, wasserette uit gaan. En ook ‘s avonds als alles dicht is behalve de kiosk, is het geen stil donker straatje. Dan worden er nog volop honden uitgelaten, en ook het autoverkeer is dan nog lang niet bedaard (dat is pas tegen tweeën ‘s nachts).

Dan komt het woord overdaad weer in mijn gedachten. Onvermijdelijk.

Maar er is een verschil met de overdaad die ik in Nederland heb ervaren. Daar heb je overdaad aan keuzemogelijkheden. En die hebben we hier niet.

De supermarkt is, gekgenoeg, bij uitstek de plek om dit verschil te ervaren. Er zijn géén kant-en-klaar maaltijden te koop. Er bestaan geen achttien varianten van ieder toetje, theedoosje of tapenadetje.  Er is geen verschil tussen biologisch en niet-biologisch, geen eigen merk, geen feestdagenspecials, geen gezondekeuzeklavertjes, geen prijzencircus. Er zijn geen exotische vruchten als het seizoen er niet naar is. Er wordt niet elke maand een nieuw ontbijtzuivelproduct gelanceerd. Je krijgt niet ineens twee aparte douchecrèmes om de oren, waarvan er één bedoeld is voor ochtendlijk gebruik en de andere zou optimaal zijn net voor het slapen gaan. Niet al die bullshit. Ook niemand met keuzestress. De buurtsupers zijn klein en overzichtelijk, ik sta in tien minuten weer buiten. Less is more.

Je huis inrichten is ook zoiets. De ervaring heeft mij geleerd dat er nauwelijks plekken zijn waar je meubels koopt (geen IKEA, geen meubelboulevards, geen tweedehands dat nog enigzins intact is). Er blijven twee opties over. Designmeubels zijn optie één, deze worden rechtstreeks geïmporteerd uit Italië en zijn onbetaalbaar voor Juan Pérez. We gaan hier dus massaal voor optie twee: dure, maar nog net te betalen niet-moderne, slecht afgewerkte houten meubels die je zelf “moderniseert” met een likje verf en kleedjes en frutsels die je bij bazars en op braderieën koopt. Op zich is dat natuurlijk jammer, maar ik ben eraan gaan wennen. Ben me gaan realiseren hoe zeer Nederland eigenlijk is ingesteld op kopen en consumeren. Hoeveel er gekocht wordt, gewoon “omdat het kan”.

Hier merk ik dat het zaak is om je eigen creativiteit aan te spreken in plaats van je te willen identificeren met de IKEA-designer of de Elle Wonen-stylist. Je gaat je realiseren dat het prettig is niet zoveel te hoeven kiezen en kopen. Take it easy, man! Laat de keuzestress voorlopig nog maar even in de ijskast staan.

Piece # 79 – Música IV

Geplaatst op door
Beantwoorden

Weer een proefje uit de muzikale keuken van Latijns-Amerika.


Tonolec – Monte, tierra cautiva


Tonolec is een bijzonder duo uit de provincie Formosa. Ze omschrijven hun muziek als fusión electrónica con música criollo/nativa. Een eerbetoon aan de inheemse bevolking van Argentinië en een zeer geslaagde fusie van Indiaanse teksten en zangstijl met “westerse” muziekstijlen.


Jaime Torres – Zelma

De bekendste charangospeler van het land. Zijn folklore ademt de noordelijke hoogvlaktes van de Andes. Hij heeft kortgeleden een chill out album gemaakt, Electroplano, waar ik blij door verrast werd.


Gustavo Santaolalla – De Usuhaia a la Quiaca (uit The Motorcycle Diaries)

Producer van succesvolle bands uit heel Latijns Amerika en componist. Hij is internationaal  bekend om zijn filmmuziek, met zijn werk voor Babel en Brokeback mountain won hij een Golden Globe.


Zoe – Soñé

Af en toe is MTV kijken tóch ergens goed voor. Dat bleek toen ik op de ex-muziekzender elke 10 minuten de preview van hun MTV Unplugged concert voorbij zag komen. Niet onterecht, want de composities en teksten van deze Mexicaanse popband zijn echt mooi!


Luciano Supervieille – Éxodo


Deze pianovirtuoos uit Uruguay werd succesvol met Bajofondo, dat samen met Gotan Project zorgde dat electrotango een internationaal succesvol genre werd. Hij heeft nu twee solo CD’s gemaakt, die onder andere dansbare (franse) hiphop, tango, voetbalinvloeden en natuurlijk de piano laten horen. Een ervaring. Gaat dat horen.

Piece #78 – 10 dingen die je niet zou willen missen in Buenos Aires

Geplaatst op door
1

Of je hier nu bent als toerist of als inwonende, er is ongelofelijk veel te doen in la gran capital.

Tango, voetbalwedstrijden en polowedstrijden heb ik express achterwege gelaten, zodat er ruimte over blijft voor mijn persoonlijke favoriete uitstapjes die je waarschijnlijk nooit had verwacht. Alles in deze top 10 kun je het hele jaar door doen en is niet duur of zelfs gratis.

1. Bomba del Tiempo


foto: Entradarecital.com.ar

Elke zondag en maandag kun je naar dit toegankelijke, dansbare live perscussiespektakel dat al jarenlang – terecht – een groot succes is bij locals en toeristen. Konex organiseert ook theater, filmavonden en nog veel meer.

Sarmiento 3131

2. Cine Gaumont

Een verouderd bioscoopcomplex met hele fijne zalen. Er zijn alleen goede arthouse films en hedendaagse klassiekers, én de beste kleinschalige filmfestivals. Direct aan Plaza de Congreso, zodat je bij aankomst vaak nog de restanten van een demonstratie op het plein meemaakt.

Av. Rivadavia 1635

3. Get up and dance!

Schoonheidsslaapje, opstaan, optutten en dan “a bailar”. De discotheken openen laat en sluiten pas weer laaaaaat hun deuren. Juist op doordeweekse avonden tref je de ‘specialere’ avonden. Denk aan drum ‘n bass (in Bahrein), gay-day, electronisch, after office (lees: hengstenbal) en travestieshow. In het weekend is het vooral 80′s en 90′s wat de klok slaat. Er zijn enkele clubs bij (oa. Crobar, Niceto Club) waar het publiek hipper is dan in Tokio (en jonger dan op Chersonissos).

4. Beautysalons

Je kunt er terecht voor harsen, manicure, nagelstyling, pedicure, massages etc. Aanrader als verwennen en mooimaken je als muziek in de oren klinken. Er hangt zo’n typische vrouwen onder elkaar-sfeer en het is niet duur.

5. Padel

In plaats van tango te leren dansen (niet zo eenvoudig) kun je ook drie medespelers optrommelen voor een potje padel (volgens mij is het eigenlijk ‘paddle’). Padel is een sport die het midden houdt tussen tennis, badminton en squash en wordt alleen in Spanje en Argentinië gespeeld. Ondanks dat er wel kampioenschappen en competities zijn, spelen de meeste mensen het puur voor de lol.

6. Plaza Serrano en omgeving

Als er een hemel voor liefhebbers van hippe boetiekjes en dito snuisterijtjes zou zijn, zou die Palermo heten. Hier kun je gemakkelijk al je vakantiedagen slijten. Houd dan wel rekening met een onevenredig snel slijtend budget.

Plaza Serrano is op de kruising van J. L. Borges en Honduras

7. Neem de trein


Waan je 50 jaar terug in de tijd: reis eens door de stad met de trein en/of  metrolijn A. Terwijl je op het perron op de trein staat te wachten voel je een aardbeving onder je voeten. Dan weet je dat ie eraan komt.

Soms hoef je geen kaartje te kopen omdat het dienstdoenende loket niet open is. Vertraging wordt, als je gelukt hebt, aangekondigd middels een handgeschreven briefje. Vanuit de trein zie je delen van de stad die je vanaf de straat nooit zal zien: sloppenwijken, autokerkhoven, met groen overwoekerde pre-coloniale bebouwing, paardenrenbanen.

Bijvoorbeeld Retiro-Tigre met de lijn Tigre of Retiro-Belgrano met de lijn Mitre.

Metro toestel lijn A

Metrolijn A staat bekend als het overjarige houten gevaarte dat nog uit de Engelse tijd stamt. Be delayed elegantly. Bij volle snelheid ruik je de geur van heet metaal in deze benauwde ondergrondse. De metrostations van het centrum zijn vaak rijkelijk beschilderd of betegeld. Uit deze decoratie kun je veel opmaken over de Argentijnse historie en cultuur.

Avenida Corrientes

Avenida Corrientes

Ook Av. Corrientes is een goede plek om je enkele decennia terug in de tijd te wanen. Het Broadway van Zuid-Amerika herbergt namelijk een boel supertraditionele pizzerias en restaurants die nogal gedateerd aandoen (check het Palacio de la papa frita maar eens!) maar die tot ieders favorieten behoren. Behalve pizza of patat eten ga je natuurlijk naar een concert of theaterstuk in één van de tientallen theaters in deze buurt (in totaal telt de stad er zo’n 300). Een adviesje: vermijd de musicals.

Op alle avonden van de week heerst hier een leuk soort drukte: mensen van alle leeftijden, op hun best gekleed want ze zijn ‘uit’.  Op zo’n avond ga ik ook meestal wat rondsnuffelen bij de boekenoutlets aan deze avenida. Zij hanteren dumpprijzen en alles is tot laat open.

Av. Corrientes tussen Av. Callao en Esmeralda

9. Universidad de Buenos Aires
Als je wil zien hoe een groot deel van de Argentijnse bevolking zijn studiejaren heeft doorgebracht, loop dan een UBA faculteit (bijv. filosofie, psychologie of medicijnen) binnen en snuif de socio-communistische sfeer op.

Facultad de Filosofía y Letras – Puán 478

Facultad de Psicología – Hipólito Yrigoyen 3240

10. Barrio Chino


Snuisterijtjes kopen voor een habbekrats en Aziatisch eten zoals je dat nergens anders in de stad kunt (oa. Thais en sushi). Een grote hit zijn de sushirollen van supermarkt Casa China. Deze snijd je zelf in kleine sushi-eenheden, ze zijn supervers en goedkoop.

Metro/treinstation Juramento. Vanaf daar de straten Mendoza en Arribeños.

Wat mag er volgens jou niet ontbreken in deze lijst? Of wat vind je anderszins de moeite waard in Buenos Aires? Ik hoor het graag!


Piece #77 – Zij die steeds opzij worden geschoven

Geplaatst op door
Beantwoorden

Op het grondgebied van Argentinië leven op dit moment zo´n 35 comunidades indigenas. Deze indianen zijn de oorspronkelijke bewoners van dit continent, die het identiteit gaven met hun gebruiken, hun taal en hun leefwijze al ruim voordat de Spanjaarden die taak kwamen overnemen. De Spanjaarden hebben het grootste deel van hen simpelweg uitgemoord. En tot op de dag van vandaag moeten de indianen vechten voor hun grondgebied en hun bestaan. Ze worden keer op keer, letterlijk, aan de kant geschoven. Hieronder twee opvallende voorbeelden.

Qom vs. de staat

Vier maanden geleden is het nu dat 50 Qom indianen vanuit Formosa, de meest noordelijke provincie, naar Buenos Aires zijn gekomen. Om de gerechtigheid te claimen die zij in hun eigen provincie niet kregen. De Qom van comunidad La Primavera zeggen niet te worden geholpen in de openbare ziekenhuizen (een openbaar ziekenhuis heeft de plicht iedereen te helpen, ongeacht of deze persoon een ziektekostenverzekering of documentatie heeft). De politie behandelt de Qom alsof ze geen bestaansrecht heeft. “Maten a este indio de mierda” oftwel: dood deze klote-indiaan, is de aantijging die veel indianen hebben moeten aanhoren. Waarom? De indianen even uit de weg ruimen betekent dat hun land eindelijk vrijkomt voor bebouwing, voor vooruitgang. Indianen lopen in de weg, zijn niet productief, hebben geen geld en zijn bovendien nog lelijk ook. Ze vormen een obstakel in het plaatje van de provinciale gouverneurs die hun steden willen uitbreiden en moderniseren. Die graag een extra inkomen verdienen door land te verkopen aan multinationals die er een industrie of mijnbouwproject opzetten.

De Qom hebben verslag gedaan van confrontaties met de politie waarbij deze huizen in brand heeft gestoken,  twee mannen heeft gedood, mannen en vrouwen ernstig heeft verwond, documentatie heeft vernietigd.

Dat de indianen geen basisrechten hebben, zoals de andere Argentijnen, bewijst het gegeven dat de meesten van hen geen identiteitsbewijs kunnen bemachtigen. Dit maakt hen de toegang tot basisvoorzieningen zoals wateraansluiting, grondbezit, gezondheidszorg en een bankrekening onmogelijk. Zelfs nu er voor “alle” Argentijnen een campagne is gestart waarmee zij snel en gratis een nieuwe identiteitskaart ontvangen, krijgen de indianen te horen dat deze trámite voor hen niet geldt. Of erger: er wordt hen extra geld gevraagd door corrupte ambtenaren, maar na betaling ontvangen zij uiteindelijk nooit de ID kaart.

Op dit moment kamperen de 50 Qom indianen al vier maanden in een park midden in de stad (waar moeten zij anders heen zonder geld en documenten?).  Ze voeren protest en hebben officiële aanklachten ingediend.  Er is nog steeds geen antwoord gekomen van justicia.


Mapuche vs. Benetton
De strijd van deze Qom-gemeenschap is slechts één actueel voorbeeld van het onrecht dat de indianen wordt aangedaan. Het langstlopende en meest bekende conflict is dat van de Mapuche indianen in Patagonië. Zij strijden al sinds 1991 tegen kledingfabrikant Benetton die toen 900.000 hectare land kocht (van de provincie, niet van de indianen zelf!) voor hun wolproductie. Een groot deel van dit land is voor 13.000 jaar lang Mapuche-eigendom geweest. “Patagonia gives me an amazing sense of freedom,” zei Carlo Benetton toen hij eigendom werd van het gebied.

De indianen die er wonen heben het land hebben geërfd van hun voorvaderen, leven van en mét de natuur. Ze zien zichzelf als onderdeel van de natuur, net als de bomen of de zon. Ondanks dat Argentinië wetten heeft die het bestaansrecht en het grondgebied van de indigenas rechtmatigen, worden deze vaker niet nageleefd dan wel.

UPDATE 8-5-2011:

De Qom kampeerders gingen op 25 april in hongerstaking, en hebben toen gedurende vijf dagen een wegblokkade gehouden in het stadscentrum. Hun eis was nog altijd niet ingewilligd: een gesprek met de president over de teruggave van de grond die hen toebehoort in de provincie Formosa. Mensenrechtenorganisaties als CELS en Amnesty International namen het publiekelijk op voor de gemeenschap.

Inmiddels is overeengekomen dat maandag 9 mei de gesprekken aanvangen tussen de overheid van Formosa, qom leider Felix Díaz, de mensenrechtenorganisaties en de nationale overheid. Het kampement in het stadcentrum is vrijwillig opgebroken.

Piece # 76 – Eten en drinken: 10 dingen die je geproefd moet hebben in Argentinië

Geplaatst op door
3

Dat van de steaks en de barbecue weten we nu wel. Wat heeft Argentinië nog méér te bieden als het om eten en drinken gaat?
Hieronder 10 (vegetarische) aanraders:
  • 1. Queso con dulce

Het meest klassieke Argentijnse dessert. Deze voorloper van de cheesecake is hét bewijs dat de gastronomische kennis van de Argentijnen verder reikt dan gegrild vlees. Queso staat voor een stukje kaas. Mijn voorkeur gaat uit naar de cremoso, een kruising tussen mozzarella en roomkaas. Dulce is een enorm ingedikte jam, zo dik dat je er plakken van snijdt. Die plakken leg je ieder bovenop een evengroot stuk kaas en smullen maar!

De dulces zijn meestal gemaakt van batata (zoete aardappel) of membrillo (kweepeer).

 

  • 2. Ijs van Jauja

Jauja is zo’n ijswinkel waar je 30 blokken voor omrijdt. Of hoeveel blokken je er dan ook vandaan woont. Patagonische ijssmaken die je nooit meer vergeet.

 

  • 3. Zoete aardappel op de BBQ

Niets beter dan een zoete aardappel die precies lang genoeg (en in aluminiumfolie) tussen de kooltjes heeft liggen garen. Als je hem opensnijdt hoeft er dan zelfs geen zout, peper of saus overheen. Gefrituurd is de batata ook enorm lekker trouwens.

 

  • 4. Pizza met de dikste laag mozzarella die je ooit zal eten

De Argentijnse pizza’s zijn zeer groot. En zeer overdadig belegd met slechts 2 of 3 ingrediënten (olijven niet meegeteld). Als je eenmaal aan dit idee gewend bent, kun je met een gerust hart naar één van de duizenden goede pizzeria’s in het land om una grande napolitana te delen (délen dus). Daarna uitblazen van zoveel mozzarella-geweld. En heel groot “sporten” in de agenda schrijven voor de volgende dag.

 

  • 5. Rode wijn (vergeet die rosé!)

Argentinië is als wijnland nog niet helemaal ontdekt door de rest van de wereld. De provincies Mendoza, Neuquen en San Juan produceren al een halve eeuw goede wijnen. Rode wijn kun je overal kopen, tot in de kleinste supermarktjes. Het populairst zijn de Cabernet sauvignon, Malbec en Pinot Noir.

We zijn hier niet in Frankrijk dus verwacht geen uitgebreid assortiment rosé’s. Het is warm, zeg je? Dan mogen er ijsblokjes in het glaasje rood.

 

  • 6. Gevulde pasta

Ravioles, sorrentinos, cappelettis of simpelweg ñoquis (gnocchi), allemaal even verrukkelijk. Overal vers verkrijgbaar, grote porties, goede geraspte kaas erbij. In restaurants bestel je de saus er apart bij. Hier is veel keuze in, variërend van een eenvoudige tomatensaus tot zeer gevulde estofados.

 

  • 7. Humita

Humita is een maispulp (deze omschrijving doet dit magische gerecht ernstig te kort!), die op een voortreffelijke manier bereid wordt met ui, paprika en kruiden. Je wilt ervan blijven eten. Traditioneel gerecht uit de noordelijke streken.

 

  • 8. Alfajores

De stroopwafels van Argentinië! Is bij stroopwafels de boter die het hem doet, hier is het de vulling van dulce de leche.

Koop alleen alfajores van Cachafaz of Havana. Er zijn namelijk veel producenten die “alfajor” zetten op de verpakkingen van hun goedkope, in nepchocola gedoopte gortdroge biscuitjes.

alfajores

Foto: lovelihood

 

  • 9. Koffie met medialunas

Heel simpel, maar doe eens als alle Argentijnen en ontbijt met een cafe (cortado, jarrito of con leche) en medialunas de manteca. Deze croissantjes zijn supervet, zoet en gelig van kleur. Ze zijn onweerstaanbaar, net als de italiaanse koffie erbij.

  • 10. Fernet coca

Dit lijstje gaat over wat je geproefd moet hebben, niet over wat je lekker zou moeten vinden.

Fernet is de meest bittere alcoholische drank op aarde. Argentijnen drinken het graag, met cola. Ze lijken hierin nogal alleen te staan want zelfs in Italië, waar Fernet is uitgevonden als medicinale kruidendrank, is het vandaag de dag bijna niet te vinden. Alleen voor gevorderden dus.

Piece # 75 – To bike or not to bike

Geplaatst op door
Beantwoorden

Buenos Aires en Amsterdam zijn zo in ongeveer alle opzichten tegenpolen. Maar er is één opzicht waarin het enorme Buenos Aires het pittoreske hoofdstadje aan de Amstel langzaam maar zeker nadert: en dat is het aantal fietsers. In onze metropool hebben we te maken met een fietsenleger dat exponentiëel groeit en haar vleugels flink aan het uitslaan is. Qua aantal, maar ook qua stijl.

Twee jaar geleden waren er nog maar twee groepen fietsers: de snelle sportievelingen en een enkeling die nou eenmaal geen beter vervoer voor handen heeft (ik schaar mezelf onder deze groep). Vandaag de dag zie ik circusartiesten en blootvoetige fietsers rondrijden, hooggehakte fashionistas die de hond al fietsend uitlaten, vrouwen op leeftijd, vaders met hun kroost achterop. Ook het customizen van de fiets door middel van toeters, bloemenslingers, radio + speakers, zijspiegels en framebekleding is de Argentijnse fietser niet vreemd. Nog even en dan verschijnen vast ook de bakfiets en de Kitsch Kitchen zadelhoes.
Het stadsbestuur helpt een behoorlijk handje mee en laat geen mogelijkheid onbenut om het fietsenrijden te promoten bij het volk. Een slim idee natuurlijk, vanwege het hoge eco-friendly gehalte en ontlasting van het overspannen openbaar vervoerssysteem. Deze maatregelen zijn het afgelopen jaar genomen:

Bicisendas: er worden met grote spoed fietspaden aangelegd.

Bicicleteadas: fietstochten voor het hele gezin.

Bicing: een witte-fietsenplan oftewel gratis fietsverhuur naar modern Europees voorbeeld (gezien in oa. Antwerpen, Berlijn en Barcelona).

Ondanks al deze laagdrempelige initiatieven heb je voor je op de fiets stapt wel wat extra lef nodig. In verband met het verkeer, en vooral het gebrek aan respect in deze.

En dus ook een wakker stel hersens. Zoals mijn vriendin Jantine, die vertelde dat ze pas na enkele weken dagelijks fietsen, nu “onderweg” weer aan andere dingen kan denken dan aan het fietsen zelf. Dit maakt dat fietsen hier niet – zoals in Nederland – een gewoonte is, maar een heel bewuste keuze.

To bike or not to bike.

Fiets

Piece # 74 – Van prijsverhogingen tot pasgeboren puppy’s

Geplaatst op door
Beantwoorden

Als het goed is, is na een vakantie je lichaam tot rust gekomen, je batterij opgeladen, je hoofd opgefrist en staan je hersens weer in de juiste modus.

Eenmaal terug, bekijk je je thuisland weer met een frisse blik. Andere dingen vallen je op. Misschien keer je oude routines de rug toe en krijg je nieuwe voorkeuren.

Bij mij is dat ook nu weer het geval. Hier enkele zomerobservaties:

Prijsverhogingen

In januari gaan alle prijzen omhoog. Irritatiewekkend. Een pak cruesli kost inmiddels (omgerekend) 4 Amerikaanse dollar, een stuk kaas $ 5. Volgens de internationale pers gaat het hartstikke lekker met de Argentijnse economie. Waar komt dan toch die hoge inflatie vandaan?

Ware verkoeling

Marilina, de zus van Ariel, heeft op het dak van haar huis een plastic zwembad geplaatst. Het lijkt op een opblaasbaar kinderbad, maar met een metalen omspanning. Er passen precies vier personen in. Het idee van zo’n zwembad is overigens niet dat je erin gaat zwemmen; alleen een beetje dobberen en afkoelen. En dat gaat prima!

Klimaatcontrole

Het is minder heet dan vorige zomers, althans dat gevoel hebben we met z’n allen. Heeft iemand die ene theorie van de groeiende gletjsers die het hele land bijkoelen al kunnen bevestigen?

Praktisch pijnlijden

Ik heb ontdekt dat het epileren van je oksels best te doen is. Dus geen huidirritatie meer! Ontzettend praktisch met nog een lange zomer voor de boeg!

Vakanties

Het is vakantietijd. Vrienden gaan één of twee weken naar de bergachtige provincie Córdoba, naar Patagonië, naar de kust. Ook spreek ik veel mensen die de vakantie doorbrengen bij hun familie in verre provincies als Mendoza, Santa Fe, Misiones.

Cultuurstad

Ook als je niet op vakantie bent, wil je wat. Daarom zijn er zomerevenementen in de stad: drive-in-bioscoop, theater, popconcerten voor de massa, en tango natuurlijk.

Wat moet dat moet

Het is weer tijd voor mijn jaarlijkse visumprocedure bij de gevreesde überbureaucraten van Migraciones. Dankzij mijn ruime ervaring met deze jongens vertrouw ik erop in één keer alle papieren in orde te zullen hebben, dan mag ik weer een jaartje blijven.

Ongemakkelijk

Het grote aantal (jonge) moeders met baby’s op de arm en/of kleine kinderen om zich heen overweldigt me. Ik voel me ongemakkelijk over het gebrek aan comfort wanneer ik ze de volle bus in zie stappen met hun kroost, zonder kinderwagen of draagzak, en een handvol muntjes één voor één in de kaartjesmachine stoppen. Gelukkig krijgen deze vrouwen wel altijd direct een zitplaats aangeboden.

Souvenirs

We hebben een hoop decospulletjes (gewoon van de Xenos en Action), boeken en muziek uit Nederland meegenomen en dat maakt ons appartementje nog gezelliger. Het ademt ook ‘Nederland’, en ‘reizen’. En dit soort herinneringen, daar kun je er in verweggistan - zo heb ik gemerkt – nooit teveel van hebben.

Nieuw leven x 6

Ondanks dat dit stukje alle aspecten van zomer heeft, wordt er ook wel gewoon gewerkt. De websites vliegen de deur uit, en gaat straks ook gebeuren met de zes pasgeboren puppies in de kantoortuin (trotse moeder: boxer Beau). Piepen, kruipen en drinken is alles wat deze mormeltjes nu doen, tussen de bedrijven door kunnen we mooi alle ontwikkelingen in hun kersverse leventjes volgen.

Piece # 73 – Sneeuwschuiven in de werkelijkheid

Geplaatst op door
1

De strakblauwe hemel is nu een witgrijs wolkendek dat bij de horizon niet te onderscheiden is van het witte besneeuwde land. Het ondergesneeuwde Nederland dat zich opmaakt voor alweer een witte kerst.

De normale, eeuwig ronkende verkeersstroom in mijn straat is nu slechts één enkele sneeuwschuiver. Hij schuift ook het pad dat richting ons huis loopt, zo’n vijftig meter de laagte in. Als ie beneden is, overhandigt mijn vader de bestuurder een oliebol.

De hemdjes en slippers hebben plaatsgemaakt voor veel wollen vesten en een oude, maar o zo comfy winterjas. Behalve de winterjas is niets van mijzelf. Het is de zesde dag zonder onze bagage. Het komt eraan, zo is ons verteld, maar niemand weet wannéér. De in Buenos Aires aangeschafte kerstcadeautjes zullen moeten wachten tot na de kerst.

Na de verhitte politieke discussies over het uit de hand gelopen daklozenconflict in de hoofdstad, zijn we nu in een rustig vaarwater. Een Nederlandstalige informatiestroom met weinig écht nieuws. Wel luidruchtige acties voor het goede doel en Gordon die op zoek is naar God.

Het is allemaal echt: de magische sneeuw, claims voor vertraging en bagage insturen aan Lufthansa. Net als de Senseokoffie en boerenkoolstamppot. De ruimte, zowel binnenshuis als daarbuiten. De aanbiedingen (koopt er ooit nog wel eens iemand iets dat geen prijsknaller of “bij ons gegarandeerd de laagste prijs” is?), al het comfort, de Amerikaanse kerstliedjes, de douchekop met temperatuurregelaar.

Dit is er niet in Buenos Aires. En daar ben ik, eerlijk gezegd, zo aan gewend geraakt dat deze vakantie soms niet echt lijkt. Mijn primaire werkelijkheid ligt nu op een oceaanoversteek afstand. Ik ben weliswaar dankbaar dat ik de Nederlandse werkelijkheid weer even – met jullie! – kan ervaren.


Fijne dagen en een muy felíz 2011!

Tot gauw!