Chillllll

Tijd om weer iets van me te laten horen!

Mijn excuus is dat ik weer flink ziek ben geweest. Dit keer een echte ouderwetse maagstoornis nadat ik een TE hete chillicurry op had. Fijn was ook dat het bij een stop onderweg met de bus van Hampi naar Goa was en dat ik daarna de bus onderkotste (plastic zakjes ofzo hadden ze nog nooit van gehoord). De volgende ochtend in gare toestand ook nog een locale, overbevolkte bus nemen waarin ik een uur moest staan met zo’n 200 mensen -allemaal in die bus- om me heen, het zweet brak me echt uit.

Des te blijer was ik toen ik mn eigen hutje hier in Arambol, Goa kon betrekken. 20m van het strand, perfecte golfjes, rustig strand, superrelaxte hang-strandtenten waar ik nu al 6 dagen in lig uit te zieken zo’n beetje. Het duurde maar en duurde maar, en ik had een aardige Nederlandse dame gevonden die haar Reiki talenten wel op me los wilde laten, en zo geschiedde. Maar uiteindelijk toch ook bij de dokter een test gedaan en nu zit ik aan de antibiotica. En dat werkt, gelukkig!

Heb nog niet echt kunnen genieten hier, maar dat is wat iedereen hier ruimschoots doet. De meeste mensen slagen er niet in Arambol binnen een maand te verlaten😉 Het tempo is dan ook lager dan laag. Het is (ook als je niet ziek bent) helemaal geen schande om de hele dag in je hangmat te hangen en slechts af en toe op te staan voor een lunch of diner. Het is geen partyplace hier, wel is er elke avond overal muziek en zo nu en dan organiseren ze bij een strandtent een feestje maar nooit echt grootschalig en vaak wordt het door de politie gestopt om 1 uur. Goa is namelijk niet meer wat het geweest is; de overheid heeft een ban op muziek na 22 uur in het leven geroepen omdat de parties te gortig werden. Alleen voor oud en nieuw is er een uitzondering, toen is het 10 dagen lang feest geweest. Nu grijpt men simpelweg alle mogelijkheden voor een klein en illegaal feestje aan. Zo ook het carnavalsfeest, zie pic. Ik had geen idee dat er hier een carnaval zou zijn, maar Goa heeft een lange Portugese historie en aangezien carnaval een katholiek feest is wordt het daar ook uitbundig gevierd. Hier kun je zien wat voor freaks er hier rondlopen, dat is nog het geinigste van alles. Ook zonder carnaval lopen er hier langharige hippies, al dan niet in string, fitnesstypes, goodlooking Isreali’s (maar er komt geen zinnig woord uit meestal), uitbundige Italianen, moeders met kinderen, spiri-spiri’s, en gewoon mensen zoals ik die hier even een tussenstop maken. Hoewel, de meesten maken hier een tussenstop van een paar maanden van hun gestresste leven back home…

Ik blijf hier nog tot en met woensdag, hoop nog wat leuke dingen te kunnen doen zodra ik me weer iets lichter voel dan een zak aardappelen. Dan vertrek ik naar Rajahastan; woestijn, tulbanden, kamelen, hitte, kleuren, juwelen, kruiden en wie weet wat nog meer?!