Piece # 11 – Armoei

Ik heb het geluk dat ik meestal midden op de dag met de metro reis en niet tijdens de spits wanneer de van 9 tot 6 gaargestoomde kantoorlui massaal een sprint naar huis trekken en zodoende de metrostations, wandelgangen, klappoortjes en de altijd heerlijk benauwde treintoestellen zelf overbevolken. Tokiotaferelen zijn geen onbekend verschijnsel zullen we... Lees verder →

Piece # 2 – Ik ben een Immigrant

Ik begin me iets minder 'te gast' te voelen hier en steeds ietsje meer 'een inwoner'. Bekender zijn met de gang van zaken is de sleutel. Simpelweg er langer zijn maakt me zekerder van mezelf. Ik ben bijvoorbeeld niet zo bang meer dat ik bijvoorbeeld de verkeerde bus ben ingestapt...

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑