Categorie archief: Buenos Aires

Piece # 91 – Kerstsfeer: geen

Posted on
4

fragrance of New Year

dreams hanging like crystal drops

behind the green needles

Deze haiku trof ik gisteren op Twitter (via @ashalynd) aan. Het einde van het jaar, en de feestdagen in het bijzonder brengen vaak allerlei gevoelens met zich mee. Je weet wel, gevoelens van saamhorigheid, liefde, vrede-op-aarde, nieuwe hoop en nieuwe dromen voor het komende jaar. Ik vermoed dat het toch vooral de groene naalden, lichtjes en eventuele sneeuw zijn die deze gevoelens versterken.

Want hier bij 30 graden in de schaduw, zijn ze nagenoeg afwezig.

Ook afwezig zijn de palmbomen, witte stranden en heldere zee, dus voor de typische antikerst-ervaring moet je ook niet in Buenos Aires of omstreken zijn.

Wat zijn dan de kenmerken van een typische kerst in Buenos Aires?

1. Kerst is Kerstavond. Vergeet de Eerste en Tweede kerstdag. De 24e is waarop kerst gevierd wordt, enkel in de avonduren. Met om twaalf uur de toost met bubbels. Dat lijkt op oudejaarsavond? Inderdaad, nogal.

2. Na het kerstdiner komen er walnoten, chocoladerozijnen, nogat, suikerpinda’s en geconfijte amandelen op tafel. Een andere culinaire klapper is pan dulce, oftewel krentenbrood. Het is luchtiger dan hollands kerstbrood, volgens mij is het een variant op de italiaanse panettone. Of pan dulce bedoeld is als ontbijt, tussendoortje of voor bij de champagne, geen idee. Misschien is het de hollandse gewoonte, maar ik kies voor bij het ontbijt.

3. Kerstsfeer: geen. Als je je ogen goed openhoudt, zie je soms een kerstmansticker op een enkele winkelruit. Of ergens een kitcherig minikerstboompje, weggestopt in een hoek. Maar geen kerstliedjes, geen gezellige lampjes in het donker, geen eindejaarslijstjes, geen kerstkaarten,  geen top 2000 allertijden, geen glühwein.

4. Kerstcadeautjes. De meeste Argentijnen kopen een cadeau voor hun geliefde en familie.

5. Dronken bestuurders. Net als oudejaarsnacht, is kerstnacht een nacht waarop heel Buenos Aires in beschonken toestand over straat gaat. Ook met de auto. Dit is omdat eerst dineren bij familie en daarna feesten met vrienden het typische programma voor de kerstnacht is.  Wij hebben ons er (nog nuchter) een keer tussen begeven en dat was enerzijds heel komisch om te zien, de ongelofelijke drukte waardoor hard rijden al niet mogelijk is, en anderzijds zit je niet rustig vanwege de stommiteiten die je door de voorruit ziet. Deze avond levert elk jaar weer nieuwe records op bij de alcoholcontroles en aanhoudingen als gevolg.

Piece # 89 – ¡Marido y mujer!

Posted on
7

Hieronder een korte samenvatting in foto’s van onze dag en het feest.

Van het – onvergetelijke – feestje ‘s avonds heb ik nog geen foto’s binnen. Naar verwachting zullen ze alles behalve representabel zijn: veel karaoke, daiquiri’s, afropruiken en brillen, infantiel gedans en gespring, een zooitje dus. Uit respect voor de vaste karaokezangers en zangeressen zullen we een zeer strenge selectie maken. Houd Facebook eventueel in de gaten.

Minifotosessie ‘s ochtends vroeg, uiteraard met Mandarina. We waren behoorlijk zenuwachtig.

Voordat we de trouwzaal in mochten nog even aan mijn vader de wijk laten zien. Heel veel zenuwen nu.

Met moeders en schoonmoeders. Vriendin Alba had een boeketje voor me gemaakt. Ook kreeg ik iets blauws opgespeld en iets geleends in mijn tas (oud waren mijn laarzen en nieuw mijn jurkje). Feliz.

Man en vrouw!

Bloemblaadjes, rijst en…krantensnippers.

Acqualactica

Vrienden en feest. In tweedimensionaal gezelschap van Bill Gates, Oprah Winfrey, Federico Klemm, Jorge Luis Borges en anderen.

Jak en Ari 11-11-2011

Piece # 85 – Sardientjes

Posted on
1

Ik prees mezelf altijd gelukkig dat ik niet in Tokio (of Londen) woonde, en niet dat afschuwwekkende reizen als sardientjes in overvolle metro’s hoefde te ondergaan. Met mannetjes die “helpen” de mensen naar binnen te stouwen.

Vandaag was zo een dag waarop ik had gewild dat die mannetjes hier bestonden.

Zo rond half negen ‘s ochtends zijn de metrotaferelen in Buenos Aires identiek aan die van Tokio. Met als verschil dat we hier de in- en uitstroom van reizigers zelfstandig moeten zien te managen. Zoals alles in Argentinië, gaat dat met wisselend succes. Mensen wenden al hun krachten aan om zich naar binnen te proppen. De laatsten die zichzelf door de dichtschuivende schuifdeurtjes weten te persen, persen daarbij de lucht uit de longen van de personen die al in het voertuig staan.

Je moet je handen voor je borst houden, leerde ik tijdens mijn metroritjes, om jezelf tegen acute ademnood te beschermen.

Gek genoeg zijn die proppende mensen altijd onaanspreekbaar, ze doen net alsof ze geen mens zijn (maar wat dan wel? Ork?). Iedereen blijft deze orks vol minachting en afschuw aankijken wanneer ze eenmaal binnen zijn (en we net allemaal weer een halve long vol hebben kunnen ademen).

Bij de volgende halte zijn het gek genoeg diezelfde orks die met de grootste minachting hun beklag doen over de volgende lichting personen die zich naar binnen poogt te werken. Hoe meer personen binnen, hoe groter de kans dat de deurtjes niet meer sluiten. De metro rijdt dan evengoed weg.

Dan staan de orks dus in de open deur geparkeerd, hun evenwicht te bewaren terwijl de uit zijn voegen barstende metro zijn volle snelheid bereikt. Net goed, denk je dan, en tegelijkertijd hoop je van harte dat het ook goed afloopt.

Piece # 83 – Adiós Palermo

Posted on
Beantwoorden

Ik heb het niet alleen over stervoetballer en Boca-held Martin Palermo, die zojuist zijn carrière als profvoetballer heeft beëindigd.

Na twee jaar is er ook een einde gekomen aan mijn dagelijkse belevenissen in de hip-chique doch gemoedelijke stadswijk Palermo.  Tegenwoordig fiets ik elke dag in exact de tegenovergestelde richting naar mijn werk. Letterlijk en figuurlijk in tegenovergestelde richting: het huidige kantoor is in de edgy volkswijk Monserrat.

Deze twee wijken zijn als Justin Bieber en Liam Gallagher: ik kan er niet over uit hoe verschillend ze zijn. En toch typeren ze beide, op hun eigen manier Buenos Aires.

Ergens weerspiegelen ze ook het BA van vroeger (Monserrat) en dat van nu (Palermo). In Palermo zijn alle sierlijke gevels uit de vorige eeuw pasgeschilderd (of replica’s). In een felle kleur, of ze zijn geheel onder handen genoemen door een lokale kunstenaar. Er wordt ook veel nieuw gebouwd: moderne flats met een glazen benedenverdieping die doorkijk geeft op het zen-patio met keitjes en decoratieve bamboestokken.

Vervallen panden die ooit prachtig waren domineren in Monserrat. Vergleden grandeur in alle vaaltinten grijs. De hoge ramen en sierlijke ornamenten, art deco misschien, verbloemen niet dat de boel op instorten staat. Maar de straten zijn één en al leven: al vroeg openen kleine winkeltjes hun deuren. Ijzerwaren onder een laag stof, verschoten briefjes her en der op de ruiten geplakt, minicroissantjes op de toonbank, krijtborden met de daghap buiten op de stoep, de antiquair zet 3 goedkope stoeltjes buiten, kopiëerapparaten worden aangezet,  laden en lossen, hondenpoep, een boekwinkel met alleen Marxistische boeken.

Mazacote, de oudbollige pizzeria met formica tafeltjes en bediening van boven de 70 (maar onverbeterlijke pizza) opent rond het middaguur haar deuren voor de hongerige kantoorwerkers. En tenslotte is er een Bar Magico, een statig pand met klassieke hoge ramen en rode velours gordijnen, die zeker magie beloven, en altijd dicht zijn. Een establissement dat vragen naar verborgen geschiedenissen oproept; over Monserrat, magiërs en hun merkwaardig barbezoek.

Piece #78 – 10 dingen die je niet zou willen missen in Buenos Aires

Posted on
1

Of je hier nu bent als toerist of als inwonende, er is ongelofelijk veel te doen in la gran capital.

Tango, Voetbalwedstrijden en Polowedstrijden heb ik express achterwege gelaten, zodat er ruimte over blijft voor mijn persoonlijke favoriete uitstapjes die je waarschijnlijk nooit had verwacht. Alles in deze top 10 kun je het hele jaar door doen en is niet duur of zelfs gratis.

1. Bomba del Tiempo


foto: Entradarecital.com.ar

Elke zondag en maandag kun je naar dit toegankelijke, dansbare live perscussiespektakel dat al jarenlang – terecht – een groot succes is bij locals en toeristen. Konex organiseert ook theater, filmavonden en nog veel meer.

Sarmiento 3131

2. Cine Gaumont

Een verouderd bioscoopcomplex met hele fijne zalen. Er zijn alleen goede arthouse films en hedendaagse klassiekers, én de beste kleinschalige filmfestivals. Direct aan Plaza de Congreso, zodat je bij aankomst vaak nog de restanten van een demonstratie op het plein meemaakt.

Av. Rivadavia 1635

3. Get up and dance!

Schoonheidsslaapje, opstaan, optutten en dan “a bailar”. De discotheken openen laat en sluiten pas weer laaaaaat hun deuren. Juist op doordeweekse avonden tref je de ‘specialere’ avonden. Denk aan drum n bass (Bahrein), gay-day, electronisch, after office (lees: hengstenbal), travestieshow. In het weekend is het vooral 80′s en 90′s wat de klok slaat. Er zijn enkele clubs bij (oa. Crobar, Niceto Club) waar het publiek hipper is dan in Tokio (en dikwijls jonger dan op Chersonisos).

4. Beautysalons

Je kunt er terecht voor harsen, manicure, nagelstyling, pedicure, massages etc. Aanrader als verwennen en mooimaken je als muziek in de oren klinken. Er hangt zo’n typische vrouwen onder elkaar-sfeer en het is niet duur.

5. Padel

In plaats van tango te leren dansen (niet zo eenvoudig) kun je ook drie medespelers optrommelen voor een potje padel (volgens mij is het eigenlijk ‘paddle’, maar ik kan het mis hebben). Padel is een sport die het midden houdt tussen tennis, badminton en squash en wordt alleen in Spanje en Argentinië gespeeld. Ondanks dat er wel kampioenschappen en competities zijn, spelen de meeste mensen het puur voor de lol.

6. Plaza Serrano en omgeving

Als er een hemel voor liefhebbers van hippe boetiekjes en dito snuisterijtjes zou zijn, zou die Palermo heten. Hier kun je gemakkelijk al je dagen slijten. Houd dan wel rekening met een onevenredig snel slijtend budget.

Plaza Serrano is op de kruising van J. L. Borges en Honduras

7. Neem de trein


Waan je 50 jaar terug in de tijd: reis eens door de stad met de trein en/of  metrolijn A. Terwijl je op het perron op de trein staat te wachten voel je een aardbeving onder je voeten. Dan weet je dat ie eraan komt. Soms hoef je geen kaartje te kopen omdat het dienstdoenende loket niet open is. Het komt ook voor dat er alleen een handgeschreven briefje liggen waarop staat dat er met minimaal 25 minuten vertraging rekening moet worden gehouden. Vanuit de trein zie je delen van de stad die je vanaf de straat nooit zal zien: sloppenwijken, autokerkhoven, met groen overwoekerde pre-coloniale bebouwing, paardenrenbanen.

Metrolijn A staat bekend als het overjarige houten gevaarte dat nog uit de Engelse tijd stamt. Be delayed elegantly. Bij volle snelheid ruik je de geur van heet metaal in deze benauwde ondergrondse. De metrostations van het centrum zijn vaak rijkelijk beschilderd of betegeld. Uit deze decoratie kun je veel opmaken over de Argentijnse historie en cultuur.

Bijvoorbeeld Retiro-Tigre met de lijn Tigre of Retiro-Belgrano met de lijn Mitre.

Avenida Corrientes


Ook Av. Corrientes is een goede plek om je enkele decennia terug in de tijd te wanen. Het Broadway van Zuid-Amerika herbergt namelijk een boel supertraditionele pizzerias en restaurants die nogal gedateerd aandoen (check het Palacio de la papa frita maar eens!) maar die tot ieders favorieten behoren. Behalve pizza of patat eten ga je natuurlijk naar een concert of theaterstuk in één van de tientallen theaters in deze buurt (in totaal telt de stad er zo’n 300). Maar vermijd de musicals.

Op alle avonden van de week heerst hier een leuk soort drukte: mensen van alle leeftijden, op hun best gekleed want ze zijn ‘uit’.  Op zo’n avond ga ik ook meestal wat rondsnuffelen bij de boekenoutlets aan de avenida. Zij hanteren dumpprijzen en alles is tot laat open.

Av. Corrientes tussen Av. Callao en Esmeralda

9. Universidad de Buenos Aires
Als je wil zien hoe een groot deel van de Argentijnse bevolking zijn studiejaren heeft doorgebracht, loop dan een UBA faculteit (bijv. filosofie, psychologie of medicijnen) binnen en snuif de socio-communistische sfeer op.

Facultad de Filosofía y Letras – Puán 478

Facultad de Psicología – Hipólito Yrigoyen 3240

10. Barrio Chino


Snuisterijtjes kopen voor een habbekrats en Aziatisch eten zoals je dat nergens anders in de stad kunt (oa. Thais en sushi). Een grote hit zijn de sushirollen van supermarkt Casa China. Deze snijd je zelf in kleine sushi-eenheden, ze zijn supervers en goedkoop.

Metro/treinstation Juramento. Vanaf daar de straten Mendoza en Arribeños.

Wat mag er volgens jou niet ontbreken in deze lijst? Of wat vind je anderszins de moeite waard in Buenos Aires? Ik hoor het graag!


Piece # 75 – To bike or not to bike

Posted on
Beantwoorden

Buenos Aires en Amsterdam zijn zo in ongeveer alle opzichten tegenpolen. Maar er is één opzicht waarin het enorme Buenos Aires het pittoreske hoofdstadje aan de Amstel langzaam maar zeker nadert: en dat is het aantal fietsers. In onze metropool hebben we te maken met een fietsenleger dat exponentiëel groeit en haar vleugels flink aan het uitslaan is. Qua aantal, maar ook qua stijl.

 

Twee jaar geleden waren er nog maar twee groepen fietsers: de snelle sportievelingen en een enkeling die nou eenmaal geen beter vervoer voor handen heeft (ik schaar mezelf onder deze groep). Vandaag de dag zie ik circusartiesten en blootvoetige fietsers rondrijden, hooggehakte fashionistas die de hond al fietsend uitlaten, vrouwen op leeftijd, vaders met hun kroost achterop. Ook het customizen van de fiets door middel van toeters, bloemenslingers, radio + speakers, zijspiegels en framebekleding is de Argentijnse fietser niet vreemd. Nog even en dan verschijnen vast ook de bakfiets en de Kitsch Kitchen zadelhoes.
Het stadsbestuur helpt een behoorlijk handje mee en laat geen mogelijkheid onbenut om het fietsenrijden te promoten bij het volk. Een slim idee natuurlijk, vanwege het hoge eco-friendly gehalte en ontlasting van het overspannen openbaar vervoerssysteem. Deze maatregelen zijn het afgelopen jaar genomen:

Bicisendas: er worden met grote spoed fietspaden aangelegd.

Bicicleteadas: fietstochten voor het hele gezin.

Bicing: een witte-fietsenplan oftewel gratis fietsverhuur naar modern Europees voorbeeld (gezien in oa. Berlijn en Barcelona).

 

Ondanks al deze laagdrempelige initiatieven heb je voor je op de fiets stapt wel wat extra lef nodig. In verband met het verkeer, en vooral het gebrek aan respect in deze.

En dus ook een wakker stel hersens. Zoals mijn vriendin Jantine, die vertelde dat ze pas na enkele weken dagelijks fietsen, nu “onderweg” weer aan andere dingen kan denken dan aan het fietsen zelf. Dit maakt dat fietsen hier niet – zoals in Nederland – een gewoonte is, maar een heel bewuste keuze.

To bike or not to bike.

Fiets

 

Piece # 74 – Van prijsverhogingen tot pasgeboren puppy’s

Posted on
Beantwoorden

Als het goed is, is na een vakantie  je lichaam tot rust gekomen, je batterij opgeladen, je hoofd opgefrist en staan je hersens weer in de juiste modus.

Eenmaal terug, bekijk je je thuisland weer met een frisse blik. Andere dingen vallen je op. Misschien keer je oude routines de rug toe, en krijg je nieuwe voorkeuren.

Bij mij is dat ook nu weer het geval. Hier enkele zomerobservaties:

Prijsverhogingen

In januari gaan alle prijzen omhoog. Irritatiewekkend. Een pak cruesli kost inmiddels (omgerekend) 4 Amerikaanse dollar, een stuk kaas $ 5. Volgens de internationale pers gaat het hartstikke lekker met de Argentijnse economie. Waar komt dan toch die hoge inflatie vandaan?

Ware verkoeling

Marilina, de zus van Ariel, heeft op het dak van haar huis een plastic zwembad geplaatst. Het lijkt op een opblaasbaar kinderbad, maar met een metalen omspanning. Er passen precies vier personen in. Het idee van zo’n zwembad is overigens niet dat je erin gaat zwemmen; alleen een beetje dobberen en afkoelen. En dat gaat prima!

Klimaatcontrole

Het is minder heet dan vorige zomers, althans dat gevoel hebben we met z’n allen. Heeft iemand die ene theorie van de groeiende gletjsers die het hele land bijkoelen al kunnen bevestigen?

Praktisch pijnlijden

Ik heb ontdekt dat het epileren van je oksels best te doen is. Dus geen huidirritatie meer! Ontzettend praktisch met nog een lange zomer voor de boeg!

Vakanties

Het is vakantietijd. Vrienden gaan één of twee weken naar de bergachtige provincie Córdoba, naar Patagonië, naar de kust. Ook spreek ik veel mensen die de vakantie doorbrengen bij hun familie in verre provincies als Mendoza, Santa Fe, Misiones.

Cultuurstad

Ook als je niet op vakantie bent, wil je wat. Daarom zijn er zomerevenementen in de stad: drive-in-bioscoop , theater, popconcerten voor de massa, en tango natuurlijk.

Wat moet dat moet

Het is weer tijd voor mijn jaarlijkse visumprocedure bij de gevreesde überbureaucraten van Migraciones. Dankzij mijn ruime ervaring met deze jongens vertrouw ik erop in één keer alle papieren in orde te zullen hebben, dan mag ik weer een jaartje blijven.

Ongemakkelijk

Het grote aantal (jonge) moeders met baby’s op de arm en/of kleine kinderen om zich heen overweldigt me. Ik voel me ongemakkelijk over het gebrek aan comfort wanneer ik ze de volle bus in zie stappen met hun kroost, zonder kinderwagen of draagzak, en een handvol muntjes één voor één in de kaartjesmachine stoppen. Gelukkig krijgen deze vrouwen wel altijd direct een zitplaats aangeboden.

Souvenirs

We hebben een hoop decospulletjes (gewoon van de Xenos en Action), boeken en muziek uit Nederland meegenomen en dat maakt ons appartementje nog gezelliger. Het ademt ook ‘Nederland’, en ‘reizen’. En dit soort herinneringen, daar kun je er in verweggistan - zo heb ik gemerkt – nooit teveel van hebben.

Nieuw leven x 6

Ondanks dat dit stukje alle aspecten van zomer heeft, wordt er ook wel gewoon gewerkt. De websites vliegen de deur uit, en gaat straks ook gebeuren met de zes pasgeboren puppies in de kantoortuin (trotse moeder: boxer Beau). Piepen, kruipen en drinken is alles wat deze mormeltjes nu doen, tussen de bedrijven door kunnen we mooi alle ontwikkelingen in hun kersverse leventjes volgen.

Piece # 71 – Buurvrouwenclub: de logica van het aanbevelen

Posted on
3

Overleven in Buenos Aires gaat een stuk makkelijker als je de juiste aanbevelingen krijgt: welke sportclub, welke visboer, welke kapper… Het niveau van een heleboel diensten varieërt zodanig dat je dikwijls van een koude kermis thuiskomt, daarom is het nuttig altijd eerst in je omgeving naar aanbevelingen te vissen.

Dat is ook een van de redenen dat ik een grote verbondenheid voel met mijn collega’s. Natuurlijk ook omdat ik ze elke dag zie, en kan lachen om hun grapjes terwijl we chocola (o nee, software) proberen te maken van de dagelijkse deadlines, to-do-lijsten en onmogelijke verzoeken van klanten. Maar, het gevoel van verbondenheid komt des te meer doordat we net een clubje buurvouwen lijken. Je weet wel, van die omaatjes die huishoudelijke tips en roddels uitwisselen en elkaar aanbevelingen doen. Die resoluut stellen dat je bij bakker A je brood moet halen en bij bakker B de croissantjes.

Dit soort aanbevelen heeft binnen ons buurvrouwencollectief inmiddels ernstige vormen aangenomen.  Op elkaars aanbeveling hebben we inmiddels allen dezelfde schoonmaakster (of haar schoonzus) aan huis, met enkelen zijn we vaste klanten bij dezelfde ostheopaat, dezelfde fietsenmaker, dezelfde loodgieter, dezelfde supermarkt om barbecuevlees te kopen, hetzelfde geweldige Armeense (Spaanse, Biologische, vul maar in) restaurant. Tot en met de psychologe. En, ik sta er niet meer van te kijken dat de dierenarts mij korting geeft omdat onze kantoorboxer een zeer trouwe patiënt van hem is. Inmiddels gaan alle collega’s naar dezelfde tandarts: toen één schaap over de dam was en rapporteerde dat de tandartspraktijk aan de overkant van de straat echt jofel was, begon iedereen hier afspraken te maken. Alsof we jarenlang hadden gewacht tot zich een dergelijke messias, een redder in nood bij ontstoken tandvlees, aan ons gezelschap zou openbaren. “Chef” Manolo valt ook in de categorie “redder in nood”: hij studeert voor kok en komt elke dag een vrij exquisiete lunch voor ons bereiden. Een godszege, die wij met plezier weer aan anderen aanbevelen… maar niet te veel, anders kunnen we straks op zoek naar een nieuwe chef.

Soms vraag ik me af of het wel nodig is dat we elkaars aanbevelingen zo nauw opvolgen. Zijn we niet net een kudde schapen? We zijn toch allemaal individuen met een goed stel hersens? Toch niet, want in deze enorm grote stad voel je je automatisch klein en anoniem, je verdrinkt makkelijk in het ondoorzichtige aanbod van goederen, diensten en alles wat maar consumeerbaar is. Niet alles en iedereen is even goed of betrouwbaar. Het zijn juist de aanbevelingen via bekenden die  je een stap verder helpen. Je kunt stoppen met zoeken, je voelt je weer mens. En bovendien, zo doet Buenos Aires tóch een beetje denken aan een dorp.

Fashion baby fashion! Styleguide voor Buenos Aires

Posted on
1

Het overviel me dat deze stad zo hip was, toen ik hier voor het eerst kwam. Net als de meeste toeristen die BA voor het eerst bezoeken. De mensen hier, zo dacht ik, hebben ook alles mee: hun knappe koppies, hun mooie haar, ze zitten qua smaak en stijl op een lijn met Europa (heeft vast te maken met hun Europese roots). En langzaam werd het me duidelijk dat Argentinië een relatief grote creatieve sector heeft, waarbinnen het modesegment zeker niet onderschat mag worden.

BAF week

De halfjaarlijkse BAF week (BA Fashion week) is Argentinië’s belangrijkste mode-evenement, waarbij heel modeminnend Zuid-Amerika reikhalzend uitkijkt naar de shows van labels als  Juana de Arco, Rhapsodia, Desiderata, Cook, Ona Saez, Paula Cahen d’Anvers, Wanama, Prüne, Maria Cher en de beste nieuwe talenten van de studierichting modeontwerp van de Universidad de Buenos Aires. De BAF week is een toegankelijk en commerciëel evenement, dat open is voor het publiek. Je kunt hier direct gaan snuffelen in de nieuwe collecties van een heleboel modemerken.

Foto: Rhapsodia

Identiteit

Hier in Argentinië wordt continue gezocht naar een eigen identiteit, die voor een deel een afspiegeling is van de internationale modetrends. Het andere deel komt voort uit lokale wensen en lokale inspiratie. Onder lokale wensen versta ik bijvoorbeeld: vrouwelijkheid en draagbaarheid zijn essentiëel, dus bijvoorbeeld androgyne of genderloze kledingstukken zie ik hier (nog) geen intrede doen. En betreft lokale inspiratie: de rijke cultuurhistorie en de diversiteit aan landschappen, flora en fauna van Latijns-Amerika zijn een belangrijke inspiratiebron. High fashion en het straatbeeld liggen (althans in de wijken als Palermo, Recoleta, San Isidro) niet ver uit elkaar. En ook al lijkt dit beeld Europees, bij een tweede blik zul je het herkennen als typisch Buenos Aires.

Items

De volgende items zijn op dit moment het meest populair bij de porteñas.

Foto: Prendaspublicas

  • Converse All Stars gympen. Al jarenlang is dit de meest populaire schoen, deze schoen is namelijk rock en daarom eveneens tijdloos en perfect.
  • Lang haar. Gewoon los, of met een rechte pony, een grote bloemversiering, knotje hoog bovenop het hoofd.
  • Kort haar is wel in opkomst! Ik signaleer steeds vaker durfals met superleuke korte, punk-beïnvloede, kapsels.
  • Grote zonnebril, liefst vintage.
  • Sjaal die op allerlei manier gecombineerd kan worden: als haarband, als giletje, als wrap, als top, of toch als sjaal.
  • Vest / cardigan of mouwloos shirt met een langere voor- dan achterzijde is al heel lang onmisbaar en kan nog steeds.
  • Nauwelijks make-up. Forget all about lipgloss en mascara en koop van het geld dat je bespaart een goede conditioner voor je haar.
  • Stoere kistjes.
  • Leggings. Oh yeah! In alle kleuren en varianten. Het is absoluut niet nodig om hier een langvallende top of jurkje op te dragen.
  • Broeken die het midden houden tussen een baboucha en een legging. Van 25 pesos op de markt tot upscale: we gaan ze deze zomer vast weer overal zien. Ze zijn ook zó comfortabel bij warm weer.
  • Nooit een diep decolleté of een zonnebankbruine huid. Waarschijnlijk impliceert dit teveel latin vibe, of doet het denken aan bepaalde tv-persoonlijkheden waarvan we al meer dan genoeg bloot op het beeldscherm hebben mogen aanschouwen.
  • Een dosis elegantie. De kunst van het goed kleden is eigenlijk alleen een uitgebalanceerde combinatie vinden waarbij niets overdone is en het lijkt alsof je aangetrokken hebt wat er toevallig voorhanden was: alleen is dit dus elke keer de perfecte, nonchalante combi. Je elegantie doet de rest.

Bekijk wat de hippe Argentijnen zoal dragen op deze streetfashion blogs:

–
De titel Fashion baby fashion! is geïnspireerd op een ’80s klassieker (aanrader) van de Argentijnse band Sumo. Er zijn en komen nog meer blogs in deze serie. Over winkelen in Buenos Aires, de kledingmerken van Buenos Aires en shoptips voor verschillende wijken.

Fashion baby fashion! Winkelen in Palermo, Buenos Aires

Posted on
1

Als je, zoals ik dagelijks, de wijk Palermo doorkruist, is het haast onmogelijk om niet direct gehoor te willen geven aan de shopmaniac binnenin je. De winkels zijn aantrekkelijk van buiten en van binnen en het mode-aanbod is ongelofelijk gevariëerd: er is voor elke soort fashionista wat wils.

Hier een simpele, globale winkelgids om te zien waar je wat koopt.



Feria op Plaza Serrano

In het weekend het kloppende hart van Palermo, deze wekelijks terugkerende

braderie waar beginnende designers hun ontwerpen verkopen. Het aanbod loopt uiteen van een simpele broche of haarspeld tot zelfgeproduceerde sneakers, tassen, jeans en jurken.

Voordeel: echt origineel, eigenzinnig en betaalbaar spul.

Nadeel: er zit wel degelijk baggerkwaliteit tussen en dus je bent bij aankoop nooit 100% zeker of het kledingstuk de wasmachinetest zal doorstaan.

Waar: Plaza Serrano, officiëel Plaza Cortazar geheten.

Foto: Viajo en Bondi

Boutiques

Deze zijn er in overvloed en ze beperken hun verkoop niet alleen tot kleding. Ik heb boetiekjes gesignaleerd gespecialiseerd in chocolade, lampen, zeep, papierwaren, haar, origami. Lappenpoppen, antiek, boeken, spiegels en bijzondere muziek. Veel boetieks zijn trouwens annex koffiehuis. Of waren. Of gaan waarschijnlijk binnenkort koffie en cupcakes serveren.

Voordeel: je komt in de mooiste winkels die je ooit hebt gezien. Echt waar, mijn stoutste dromen zijn al meerdere malen overtroffen.

Nadeel: de boetieks zijn verspreid over veel verschillende straten en stellen dus zowel de beenspieren als het geheugen op de proef (was het nou hier om de hoek, of de vólgende?).

Waar: alle straten rondom Plaza Serrano.

Shoppings

Dat zijn shopping malls. Er valt weinig over te zeggen wat je niet al weet. Misschien wist je nog niet dat je hier niet om de kunstmatige, bedwelmende “ambient” geurtjes heen kunt, waarmee men denkt onbewust de klanten gunstig te stemmen (is ze nooit verteld dat deze geuren afschuwwekkend en misselijkmakend zijn en ze iedereen met een grote boog om de betreffende winkel heen sturen). Verder zijn er vooral snackketens en merkenwinkels die geen uitverkoop kennen (in de zin van dat behalve dat het woord uitverkoop op de ramen staat, ook de prijzen ook daadwérkelijk omlaag gaan). En ja, hier moet je heen voor Zara.

Nadeel: zie boven.

Voordeel: Zara.

Waar: Abasto, Alto Palermo, Patio Bullrich, Malabia Shopping.

Foto: Trekearth



Galerias

Deze lijken op shopping malls daterend uit de jaren ’70. Ze zijn volgepropt met nietszeggende, piepkleine winkeltjes (locales) die merkloze kleiding verkopen. Het gevolg is dat je makkelijk urenlang winkeltje in winkeltje uit gaat, omdat er toch die kans bestaat op het vinden van dat ene toffe item voor een schappelijke prijs.

Nadeel: de opdringerige behulpzaamheid van de enige verkoopster over je heen laten komen, in ieder winkeltje opnieuw.

Voordeel: zie boven.

Waar: in de hele stad.



Ferias Americana

Een feria Americana is een tweede handswinkel of vlooienmarkt. Tweedehandskleding wordt hier vooral verkocht met het stempel “Leger des Heils” in plaats van “vintage”.

Voordeel: het is goedkoop, en de rekken hangen altijd vol

Nadeel: maar er moet heel, heel, heel goed gezocht worden naar bijzondere en prettig draagbare kledingstukken.

Waar:

- Leger des Heils: Av. Sáenz 580; Belgrano 3725; O’Brien 1260.
- Feria americana: Concepción Arenal 3428.
- Parque Los Andes: avenida Corrientes y Forest, Chacarita (weekenden).
- Feria del Hogar Israelita-Argentino: Jean Jaures 620.
- Emaús: Cochabamba 466.
- Mercado de las Pulgas: Niceto Vega y Dorrego (weekenden).
- Cottolengo Don Orione: calle 566 y Ventana, Pompeya (openingstijden en -dagen variëren).

Deze adressen komen van Buenos Aires Trendy



–
De titel Fashion baby fashion! is geïnspireerd op een ’80s klassieker (aanrader) van de Argentijnse band Sumo. Er volgen nog enkele blogs in deze serie: een styleguide voor Buenos Aires, de kledingmerken van Buenos Aires en shoptips voor verschillende wijken.